Stotra - Pooja

तीन गुण

ब्राह्मण उवाच - Thu, 10/05/2017 - 20:13
तीन गुण
*******
जीवन के तीन गुण
सफलता
सम्पन्नता
और अवस्था
अपनी तरफ खींचती है।
मित्रों को..
विरोधियों को भी...
सदा से ।
सभी बन जाते हैं मित्र।
छलकने लगता है प्रेम।
पर...
यह 'पर' बड़ा
गहरा सूचक है।
जैसे ही यह तीनों
ढलान पर
क्षीण होते है,
साफ दिखने लगता है सबका..
... प्रेम।
क्योंकि...
उनमें से कुछ
प्रेम करते हैं...
हृदय से,
कुछ देह से,
और कुछ...
बुद्धि से।
एक निष्काम, रहेगा सर्वदा।
दूसरा सकाम...
चला जाएगा,
और...
तीसरा,
जो प्रेम की आड़ में है,
पूर्ण विलोम।
रे...बचना इसी से है...
रहना है..
सा व धा न।
Categories: Stotra - Pooja

Sri Shashti Devi Stotram – శ్రీ షష్టీ దేవి స్తోత్రం

Sri Shashti Devi Stotram – శ్రీ షష్టీ దేవి స్తోత్రం

ధ్యానం |

శ్రీమన్మాతరం అంబికాం విధి మనోజాతాం సదాభీష్టదాం
స్కందేష్టాం చ జగత్ప్రసూం విజయాదాం సత్పుత్ర సౌభాగ్యదాం |
సద్రత్నాభరణాన్వితాం సకరుణాం శుభ్రాం శుభాం సుప్రభాం
షష్టాంశాం ప్రకృతేః పరం భగవతీం శ్రీ దేవసేనాం భజే ||

షష్టాంశాం ప్రకృతేః శుద్ధాం సుప్రతిష్టాం చ సువ్రతాం
సుపుత్రదాం చ శుభదాం దయారూపాం జగత్ప్రసూం|
శ్వేత చంపక వర్ణాభాం రక్తభూషణ భూషితాం
పవిత్రరూపాం పరమం దేవసేనా పరాం భజే ||

స్తోత్రం |

నమో దేవ్యై మహాదేవ్యై సిద్ధ్యై శాంత్యై నమో నమః |
శుభాయై దేవసేనాయై షష్టీ దేవ్యై నమో నమః || ౧ ||

వరదాయై పుత్రదాయై ధనదాయై నమో నమః |
సుఖదాయై మోక్షదాయై షష్టీ దేవ్యై నమో నమః || ౨ ||

సృష్ట్యై షష్టాంశరూపాయై సిద్ధాయై చ నమో నమః |
మాయాయై సిద్ధయోగిన్యై షష్టీ దేవ్యై నమో నమః || ౩ ||

సారాయై శారదాయై చ పరాదేవ్యై నమో నమః |
బాలాదిష్టాతృ దేవ్యై చ షష్టీ దేవ్యై నమో నమః || ౪ ||

కళ్యాణదాయై కళ్యాణ్యై ఫలదాయై చ కర్మణాం |
ప్రత్యక్షాయై సర్వభక్తానాం షష్టీ దేవ్యై నమో నమః || ౫ ||

పూజ్యాయై స్కందకాంతాయై సర్వేషాం సర్వకర్మసు |
దేవ రక్షణకారిణ్యై షష్టీ దేవ్యై నమో నమః || ౬ ||

శుద్ధ సత్త్వ స్వరూపాయై వందితాయై నృణాం సదా |
హింసాక్రోధవర్జితాయై షష్టీ దేవ్యై నమో నమః || ౭ ||

ధనం దేహి ప్రియాం దేహి పుత్రం దేహి సురేశ్వరి |
మానం దేహి జయం దేహి ద్విషోజహి మహేశ్వరి || ౮ ||

ధర్మం దేహి యశో దేహి షష్టీ దేవీ నమో నమః |
దేహి భూమిం ప్రజాం దేహి విద్యాం దేహి సుపూజితే |
కళ్యాణం చ జయం దేహి షష్టీ దేవ్యై నమో నమః || ౯ ||

ఫలశృతి |

ఇతి దేవీం చ సంస్తుత్య లభే పుత్రం ప్రియవ్రతం |
యశశ్వినం చ రాజేంద్రం షష్టీ దేవి ప్రసాదత ||

షష్టీ స్తోత్రమిదం బ్రహ్మాన్ యః శృణోతి తు వత్సరం |
అపుత్రో లభతే పుత్రం వరం సుచిర జీవనం ||

వర్షమేకం చ యా భక్త్యా సంస్తుత్యేదం శృణోతి చ |
సర్వపాపత్వినిర్ముక్తా మహావంధ్యా ప్రసూయతే ||

వీరం పుత్రం చ గుణినం విద్యావన్తం యశస్వినం |
సుచిరాయుష్యవన్తం చ సూతే దేవి ప్రసాదతః ||

కాక వంధ్యా చ యా నారీ మృతపత్యా చ యా భవేత్ |
వర్షం శృత్వా లభేత్పుత్రం షష్టీ దేవీ ప్రసాదతః ||

రోగ యుక్తే చ బాలే చ పితామాతా శృణోతి చేత్ |
మాసేన ముచ్యతే రోగాన్ షష్టీ దేవీ ప్రసాదతః ||

జయ దేవి జగన్మాతః జగదానందకారిణి |
ప్రసీద మమ కళ్యాణి నమస్తే షష్టీ దేవతే ||

శ్రీ షష్టీ దేవి స్తోత్రం సంపూర్ణం ||

Categories: Stotra - Pooja

Shiva varnamala stotram శివ వర్ణమాలా స్తోత్రం

శివ అక్షరమాలా స్తోత్రం

తెలుగు అక్షరమాల లోని ప్రతి అక్షరం తో పరమేశ్వరుని స్తుతించే

శివ  అక్షరమాలా స్తోత్రం..

సాంబ సదాశివ సాంబ సదాశివ సాంబ సదాశివ సాంబ శివ
సాంబ సదాశివ సాంబ సదాశివ సాంబ సదాశివ సాంబ శివ

అద్భుత విగ్రహ అమరాధీశ్వర అగణిత గుణగణ అమృత శివ       

ఆనందామృత ఆశ్రిత రక్షక ఆత్మానంద మహేశ శివ                 
ఇందు కళాధర ఇంద్రాదిప్రియ సుందరరూప సురేశ శివ           
ఈశ సురేశ మహేశ జనప్రియ కేశవ సేవిత కీర్తి శివ                 
ఉరగాదిప్రియ ఉరగవిభూషణ నరకవినాశ నటేశ శివ                 
ఊర్జిత దానవనాశ పరాత్పర ఆర్జిత పాపవినాశ శివ                  
ఋగ్వేదశ్రుతి మౌళి విభూషణ రవి చంద్రాగ్ని త్రినేత్ర శివ           
ౠపనామాది ప్రపంచ విలక్షణ తాపనివారణ తత్వ శివ           
ళుల్లిస్వరూప సహస్ర కరోత్తమ వాగీశ్వర వరదేశ శివ               

ళూతాధీశ్వర రూపప్రియహర వేదాంతప్రియ వేద్య శివ 

సాంబ సదాశివ సాంబ సదాశివ సాంబ సదాశివ సాంబ శివ
సాంబ సదాశివ సాంబ సదాశివ సాంబ సదాశివ సాంబ శివ
        
ఏకానేక స్వరూప సదాశివ భోగాదిప్రియ పూర్ణ శివ                 
ఐశ్వర్యాశ్రయ చిన్మయ చిద్ఘన సచ్చిదానంద సురేశ శివ             
ఓంకారప్రియ ఉరగవిభూషణ హ్రీంకారప్రియ ఈశ శివ                
ఔరసలాలిత అంతకనాశన గౌరిసమేత గిరీశ శివ                     
అంబరవాస చిదంబర నాయక తుంబురు నారద సేవ్య శివ        
ఆహారప్రియ అష్ట దిగీశ్వర యోగి హృదిప్రియవాస శివ               
కమలాపూజిత కైలాసప్రియ కరుణాసాగర కాశి శివ                  
ఖడ్గశూల మృడ టంక ధనుర్ధర విక్రమరూప విశ్వేశ శివ             
గంగా గిరిసుత వల్లభ శంకర గణహిత సర్వజనేశ శివ               
ఘాతక భంజన పాతకనాశన దీనజనప్రియ దీప్తి శివ               
జ్ఞాన్త స్వరూపానంద జనాశ్రయ వేదస్వరూప వేద్య శివ              
చండవినాశన సకలజనప్రియ మండలాధీశ మహేశ శివ             
ఛత్రకిరీట సుకుండల శోభిత పుత్రప్రియ భువనేశ శివ                
జన్మజరా మృత్యాది వినాశన కల్మషరహిత కాశి శివ                

సాంబ సదాశివ సాంబ సదాశివ సాంబ సదాశివ సాంబ శివ
సాంబ సదాశివ సాంబ సదాశివ సాంబ సదాశివ సాంబ శివ

ఝంకారప్రియ భృంగిరిటప్రియ ఒంకారేశ్వర విశ్వేశ శివ              
జ్ఞానాజ్ఞాన వినాశన నిర్మల దీనజనప్రియ దీప్తి శివ                
టంకస్వరూప సహస్ర కరోత్తమ వాగీశ్వర వరదేశ శివ                
ఠక్కాద్యాయుధ సేవిత సురగణ లావణ్యామృత లసిత శివ          
డంభవినాశన డిండిమభూషణ అంబరవాస చిదేశ శివ               
ఢంఢండమరుక ధరణీనిశ్చల ఢుంఢివినాయక సేవ్య శివ           
నానామణిగణ భూషణనిర్గుణ నతజనపూత సనాథ శివ             
తత్వమస్యాది వాక్యార్థ స్వరూప నిత్యస్వరూప నిజేశ శివ            
స్థావరజంగమ భువనవిలక్షణ తాపనివారణ తత్వ శివ             
దంతివినాశన దళితమనోభవ చందన లేపిత చరణ శివ             
ధరణీధరశుభ ధవళవిభాసిత ధనదాదిప్రియ దాన శివ              
నళినవిలోచన నటనమనోహర అళికులభూషణ అమృత శివ       
పన్నగభూషణ పార్వతినాయక పరమానంద పరేశ శివ             
ఫాలవిలోచన భానుకోటిప్రభ హాలాహలధర అమృత శివ            

సాంబ సదాశివ సాంబ సదాశివ సాంబ సదాశివ సాంబ శివ
సాంబ సదాశివ సాంబ సదాశివ సాంబ సదాశివ సాంబ శివ

బంధవిమోచన బృహతీపావన స్కందాదిప్రియ కనక శివ            
భస్మవిలేపన భవభయమోచన విస్మయరూప విశ్వేశ శివ          
మన్మథనాశన మధురానాయక మందరపర్వతవాస శివ            
యతిజన హృదయాధినివాస విధివిష్ణ్వాది సురేశ శివ                
రామేశ్వరప్రియ రమణముఖాంబుజ సోమేశ్వర సుకృతేశ శివ     
లంకాధీశ్వర సురగణ సేవిత లావణ్యామృత లసిత శివ             
వరదాభయకర వాసుకిభూషణ వనమాలాది విభూష శివ           
శాంతిస్వరూప అతిప్రియసుందర వాగీశ్వర వరదేశ శివ             
షణ్ముఖజనక సురేంద్ర మునిప్రియ షాడ్గుణ్యాది సమేత శివ         
సంసారార్ణవ నాశన శాశ్వత సాధుజన ప్రియవాస శివ               
హరపురుషోత్తమ అద్వైతామృత మురరిపు సేవ్య మృదేశ శివ      
లాళిత భక్తజనేశ నిజేశ్వర కాళినటేశ్వర కామ శివ                   
క్షరరూపాభి ప్రియాన్విత సుందర సాక్షాత్ స్వామిన్నంబా సమేత శివ

సాంబ సదాశివ సాంబ సదాశివ సాంబ సదాశివ సాంబ శివ
సాంబ సదాశివ సాంబ సదాశివ సాంబ సదాశివ సాంబ శివ

Categories: Stotra - Pooja

रावण

ब्राह्मण उवाच - Sat, 09/30/2017 - 19:21
रावण
*****
आज फिर याद करके उसकी गलतियों को
पुतला जलाएँगे हम।
पर अपने अंदर...
फिर भी सम्भाल कर रखेंगे।
जिससे हम डरते है....
उसका पुतला जला
तसल्ली कर लेते हैं।
बरसों से..युगों से..
बचा के रखा तो है हमने उसे।
और अब तो कलयुग है प्रभु!
वह तो त्रेता में भी बलशाली था।
वह सचिदानंद न सही,
सर्वव्यापी तो है ही..
आज भी..
क्या नहीं है?
हर बार...
हर साल जलाने पर भी मरता नहीं है वो।
सुरसा की तरह बढ़ता ही जा रहा है..
पर हनुमान भी तो आते नहीं..।
अनेक कुबेरों पर
एक छत्र अधिकार उसका ही तो है।
स्वर्णजटित जल, पहाड़, प्रकृति को
खोद-उलीच कर दोहन कर रहा है।
वह फिर-फिर जी उठता है.. हर बार..
रक्तबीज के जैसे।
पर महाकाली भी तो आती नहीं...
बढ़ता जाता है...
जलकुम्भी की तरह ... जल में।
बबूल की तरह ...स्थल में
धूल और धुँए की तरह...
आकाश में।
और....
पाप की तरह ...मन में।
बल्कि....
वह कभी मरा ही नहीं ।
क्योंकि....
नाभि का अमृत
उसका हटा नहीं है।
पर राम ...
आते नहीं।
हाँ..जिस राम का रूप
बनाने की हिम्मत उसने कभी
की न थी।
उस राम के भेष में
बहुरूपिये चारो तरफ हैं।
वह तो एक ही था
तब..
अब तो सब जगह है, सर्वव्यापी, सर्वत्र...।
Categories: Stotra - Pooja

क्यों नहीं आते ईश्वर पृथ्वी पर

ब्राह्मण उवाच - Fri, 09/15/2017 - 21:03
क्यों नहीं आते ईश्वर पृथ्वी पर
**********************
एक पुरानी कहानी है।
उन दिनों....
ईश्वर ने नई-नई दुनिया बनाई ही थी।
अपनी रचना, अपनी कोई भी कृति सबको सुंदर लगती ही है।
वह भी देखता रहता था ऊपर से कि कहाँ पर क्या हो रहा है।
अब तो थक गया,
ऊब गया। सब जगह शांति...
कोई हलचल नहीं...
...और फिर उसने
बेमन से...
थोड़ी -थोड़ी कमियों के साथ मनुष्य को बनाना आरम्भ कर दिया।
एक-एक अंधा लँगड़ा भी बना दिया।
उनके पूर्व जन्म के कर्मों के हिसाब से...
....और उस अँधे और लँगड़े को भी देखने लगा...
कब तक देखता रहे।
बड़े परेशान होते थे वे...
अपनी ही सृष्टि को देख दया आने लगी उसे ...
बड़ी दया आयी।
उसने सोचा...
.. कि इन दोनों को ठीक कर दूं जाकर।
आया।
दोनों नाराज होकर एक दूसरे से, अलग-अलग वृक्षों के नीचे बैठे थे।
हाँ-हाँ उन दिनों पृथ्वी पर काफी वृक्ष हुआ करते थे।
वे दोनों...
विचार कर रहे थे कि किस तरह..
अंधा सोच रहा था कि इस लँगड़े की आंखें किस तरह फोड़ दूं।
बड़ी अकड़ बनाए हुए है आंखों की।
  ...और लंगड़ा सोच रहा था कि इस अंधे की टाँग कैसे तोड़ दूं।
तभी ईश्वर पधारे।
उसने पूछा पहले अंधे से...
उसने सोचा कि जब मैं अंधे से पूछंगा कि तू कोई एक वरदान मांग ले...
...तो वह मांगेगा वरदान कि मेरी आंखें ठीक कर दो।
या कि मेरे लँगड़े मित्र की टाँगें अच्छी हो जाय।
जब उसने अंधे से कहा कि तू एक वरदान मांग ले।
...तो अंधे ने कहा कि 'हे प्रभु! जब दे ही रहे हों—इतना दिल दिखा रहे ही हो, तो एक काम करो कि इस लंगड़े की आंखें फोड़ दो'
...और यही लंगड़े ने भी किया।
ईश्वर तो बहुत चौंका।
तभी से तो नीचे...
पृथ्वी पर आता नहीं कि ये बड़े खतरनाक है।
ये दुनिया...सबलोग...
सचमें..हैं...
"ख त र ना क"
Categories: Stotra - Pooja

हरि अनंत हरि कथा अनंता। A Gateway to the God

ब्राह्मण उवाच - Fri, 09/01/2017 - 21:19
हरि अनंत हरि कथा अनंता।
कहहिं सुनहिं बहुबिधि सब संता॥
रामचंद्र के चरित सुहाए।
कलप कोटि लगि जाहिं न गाए॥

श्री हरि विष्णु अनंत हैं उनका कोई पार नहीं पा सकता और इसी प्रकार उनकी कथा भी अनंत है। सब संत लोग उसे बहुत प्रकार से सुनते और सुनाते हैं। श्री रामचन्द्रजी के सुंदर चरित्र करोड़ों कल्पों में भी गाए नहीं जा सकते।

यह प्रसंग मैं कहा भवानी।
हरिमायाँ मोहहिं मुनि ग्यानी॥
प्रभु कौतुकी प्रनत हितकारी।
सेवत सुलभ सकल दुखहारी॥

शिवजी कहते हैं कि हे पार्वती! मैंने यह बताने के लिए इस प्रसंग को कहा कि ज्ञानी मुनि भी भगवान की माया से मोहित हो जाते हैं। प्रभु कौतुकी व लीलामय हैं और शरणागत का हित करने वाले हैं। वे सेवा करने में बहुत सुलभ और सब दुःखों के हरने वाले हैं।

सुर नर मुनि कोउ नाहिं जेहि न मोह माया प्रबल।
अस बिचारि मन माहिं भजिअ महामाया पतिहि॥

देवता, मनुष्य और मुनियों में ऐसा कोई नहीं है, जिसे भगवान की महान बलवती माया मोहित न कर दे। मन में ऐसा विचारकर उस महामाया के स्वामी श्री रामजी का भजन करते रहना चाहिए।
Categories: Stotra - Pooja

समानता कबीर और बुद्ध की।

ब्राह्मण उवाच - Fri, 09/01/2017 - 21:15
कबीर और बुद्ध
***********
मन रे जागत रहिये भाई।
गाफिल होइ बसत मति खोवै।
चोर मुसै घर जाई।
षटचक्र की कनक कोठरी।
बस्त भाव है सोई।
ताला कुंजी कुलक के लागै।
उघड़त बार न होई।
पंच पहिरवा सोई गये हैं,
बसतैं जागण लागी,
जरा मरण व्यापै कछु नाही।
गगन मंडल लै लागी।
करत विचार मन ही मन उपजी।
ना कहीं गया न आया,
कहै कबीर संसा सब छूटा।
राम रतन धन पाया।

बुद्ध एक गांव के पास से गुज़रे।
लोगों ने गालियाँ दी,अपमान किया।
बुद्ध ने कहा,क्या मैं जाऊँ,अगर बात पूरी हो गई हो?क्योंकि दूसरे गांव मुझे जल्दी पहुँचना है। लोगो ने कहा,
हमने भद्दे से भद्दे शब्दों का प्रयोग किया है,
क्या तुम बहरे हो गए?
क्या तुमने सुना नहीं?
बुद्ध ने कहा कि सुन रहा हूँ।पूरे गौर से सुन रहा हूँ।
इस तरह सुन रहा हूँ,जैसा पहले मैने कभी सुना ही न था, लेकिन तुम ज़रा देर करकेआए।
दस साल पहले आना था।
अब मैं जाग गया हूँ।
अब चोरों को भीतर घुसने का मौका न रहा।
तुम गाली देते हो।
मैं देखता हूँ।
गाली मेरे तक आती है और लौट जाती है।
 ग्राहक मौजूद नहीं है ।
तुम दुकानदार हो।
तुम्हें जो बेचना है, तुम ले आए हो।
लेकिन ग्राहक मौजूद नहीं है।
ग्राहक दस साल हुए मर गया।
पीछे के गांव में कुछ लोग मिठाइयां लाए थे।
मेरा पेट भरा था,तो मैने उससे कहा,वापिस ले जाओ।
मैं तुमसे पूछता हूं, वे क्या करेगें?
किसी ने भीड़ में से कहा, जाकर गांव में बांंट देंगे,खा लेंगे। बुद्ध ने कहा,तुम क्या करोगे?
तुम गालियों के थाल सजाकर लाए।
मेरा पेट भरा है। दस साल से भर गया।
तुम ज़रा देर करके आए।अब तुम क्या करोगे?
इन गालियों को वापिस ले जाओगे, बांटोगे,
या खुद खाओगे?
मैं नहीं लेता।
तुम गलत आदमी के पासआ गये।
Categories: Stotra - Pooja

श्रीरामजानकी जी रूपध्यान

ब्राह्मण उवाच - Fri, 09/01/2017 - 21:12
श्रीरामजानकी जी रूपध्यान
**********************
पद राजीव बरनि नहिं जाहीं।
मुनि मन मधुप बसहिं जेन्ह माहीं॥
बाम भाग सोभति अनुकूला।
आदिसक्ति छबिनिधि जगमूला॥

 भगवान के उन ऐसे चरणकमलों का वर्णन कैसे किया जा सकता है जिनमें भक्त मुनियों के मन बसते हैं। भगवान के बाएँ भाग में सदा अनुकूल रहने वाली, शोभा की राशि जगत की मूलकारण रूपा आदिशक्ति श्री जानकीजी सुशोभित हैं॥

जासु अंस उपजहिं गुनखानी।
अगनित लच्छि उमा ब्रह्मानी॥
भृकुटि बिलास जासु जग होई।
राम बाम दिसि सीता सोई॥

जिनके अंश से गुणों की खान अगणित लक्ष्मी, पार्वती और ब्रह्माणी त्रिदेवों की शक्तियाँ उत्पन्न होती हैं तथा जिनकी भौंह के इशारे मात्र से ही जगत की रचना हो जाती है, वही भगवान की स्वरूपा शक्ति श्री सीताजी श्री रामचन्द्रजी की बाईं ओर स्थित हैं॥
Categories: Stotra - Pooja

क्या माँगे भगवान से

ब्राह्मण उवाच - Fri, 09/01/2017 - 21:12
जे निज भगत नाथ तव अहहीं।
जो सुख पावहिं जो गति लहहीं॥

सोइ सुख सोइ गति सोइ भगति
सोइ निज चरन सनेहु।
सोइ बिबेक सोइ रहनि प्रभु
हमहि कृपा करि देहु॥

हे नाथ! आपके जो भी परम् भक्त जन हैं, व आपके सानिध्य से जो अलौकिक,अखंड और दिव्य सुख पाते हैं और जिस परम गति को प्राप्त होते हैं,
हे प्रभो! वही सुख, वही गति, वही भक्ति, वही अपने चरणों में प्रेम, वही ज्ञान और वही रहन-सहन कृपा करके हमें दीजिए॥
Categories: Stotra - Pooja

आस्था..श्रद्धा और विश्वास।

ब्राह्मण उवाच - Sun, 08/20/2017 - 21:29
एक गाँव था...
छोटा सा।
गाँव मे एक वृद्ध साधुबाबा भी रहते थे।
गाँव से थोड़ी सी दूरी पर एक मंदिर था,
बड़ा दिव्य।
वह बाबाजी उसमें कन्हैया की पूजा-अर्चना करते। प्रतिदिन का उनका एक नियम था कि अपनी झोपड़ी से निकल के कर मंदिर जाते और सायंकाल भगवान के सम्मुख दीपक जलाते।
उसी गांव में एक नास्तिक व्यक्ति भी रहता था।
जैसे ही वह साधु दीपक जलाते और घर के लिए वापस निकलते, यह व्यक्ति भी प्रतिदिन मंदिर में जाकर दीपक को बुझा देता था।
साधु ने कई बार उसे समझाने का प्रयत्न किया पर वह व्यक्ति कहता- भगवान हैं तो स्वयं ही आकर मुझे दीपक बुझाने से क्यों नहीं रोक देते।
यह क्रम महीनों, वर्षों से चल रहा था ।
एक दिन की बात,
मौसम कुछ ज्यादा ही खराब था,
आँधी और तूफान के साथ मूसलाधार वर्षा ज्यों थमने का नाम ही न ले रही थी।
साधू ने बहुत देर तक मौसम साफ होने की प्रतीक्षा की, और सोचा
"इतने तूफान में यदि मैं भीगते, परेशान हुए मंदिर गया भी और दीपक जला भी दिया तो वह शैतान नास्तिक आकर बुझा ही देगा,
रोज ही बुझा देता है" अब आज नहीं जाता हूँ।
कल प्रभु से क्षमा माँग लूँगा।
वैसे भी भगवान कौन सा दर्शन ही दे देंगें।
यह सब सोच वह घर में दुबका रहा।
उधर....
नास्तिक को पता था कि साधु मंदिर जरूर आएगा...
और दीपक जलाएगा, वह अपने नियत समय पर मंदिर पहुँचा, घंटों प्रतीक्षा करता रहा और जब साधु नही आया तो गुस्से में भरकर निर्णय लिया कि मैं तो दिया बुझाऊँगा ही भले ही जलाके बुझाऊँ,
यह सोच उसने वहां रखे दीपक में घी भरा और
उसे जला दिया।
बस फिर क्या था।
भगवान उसी समय प्रकट हो गए।
बोले- उस साधु से भी अधिक श्रद्धा और विश्वास तुम्हारे अंदर है,
इतने तूफान में भीग कर भी तुम यहाँ आ गए,
आज ही तो मुझे आना था,
जो आया,
उसने पाया।
Categories: Stotra - Pooja

कथा 2

ब्राह्मण उवाच - Sat, 08/19/2017 - 19:00
सारद दारुनारि सम स्वामी।
रामु सूत्रधर अंतरजामी॥
जेहि पर कृपा करहिं जनु जानी।
कबि उर अजिर नचावहिं बानी॥

शारदा-सरस्वती अर्थात बुद्धि-वाणी-विद्वत्ता आदि तो कठपुतली के समान हैं और अंतर्यामी स्वामी राम (सूत पकड़कर कठपुतली को नचानेवाले) सूत्रधार हैं। अपना भक्त जानकर जिस कवि पर वे कृपा करते हैं, उसके हृदयरूपी आँगन में सरस्वती को वे नचाया करते हैं।
उनकी *कृपा बिन* कुछ भी सम्भव नहीं है।
Categories: Stotra - Pooja

कथा 1

ब्राह्मण उवाच - Sat, 08/19/2017 - 18:59
सती के रूप में दक्षयज्ञ में अपने प्राण त्यागने के पश्चात शक्ति ने पार्वती के रूप में हिमाचल के घर जन्म लिया। घनघोर तप कर पुनः शिव को प्राप्त किया।
पूर्व जन्म के संदेह को याद कर पुनः शिव से पूछा-

तुम्ह पुनि राम राम दिन राती।
सादर जपहु अनँग आराती॥
रामु सो अवध नृपति सुत सोई।
की अज अगुन अलखगति कोई॥

है प्रभु! हे कामदेव के शत्रु! आप दिन-रात राम-राम जपा करते हैं- ये राम वही अयोध्या के राजा के पुत्र हैं? या अजन्मे, निर्गुण और अगोचर कोई और राम हैं?॥

तब शिव ने प्रवति जी को राम कथा सुनाई। बोले-

बंदउँ बालरूप सोइ रामू।
सब सिधि सुलभ जपत जिसु नामू॥
मंगल भवन अमंगल हारी।
द्रवउ सो दसरथ अजिर बिहारी॥

मैं उन्हीं श्री रामचन्द्रजी के बाल रूप की वंदना करता हूँ, जिनका नाम जपने से सब सिद्धियाँ सहज ही प्राप्त हो जाती हैं। मंगल के धाम, अमंगल के हरने वाले और श्री दशरथजी के आँगन में खेलने वाले बालरूप श्री रामचन्द्रजी मुझ पर कृपा करें॥
Categories: Stotra - Pooja

आक्रोश

ब्राह्मण उवाच - Tue, 08/15/2017 - 14:56
ये कहना ही बहुत नहीं
कि बातों में गहराई है।
व्यंग्य बहुत पैना है
सीने पे चोट खाई है।
बहुतों से बहुत आगे
सोचने का माद्दा है।
यादों में अतीत है औ..
भविष्य की सच्चाई है।
ये वर्तमान समय साथी
शीर्ष पर ले जा रहा
इसका प्रयोग तो अर्थ है
रह गया तो फिर व्यर्थ है।
चिंगारी जब सुलग जाए
तब लौ को लपट बनने दो।
व्यथित मन उदगार सारे
लावा बन के बहने दो।


Categories: Stotra - Pooja

भगवान आखिर क्यों नहीं सुनते हमारी

ब्राह्मण उवाच - Sat, 08/12/2017 - 22:28
भगवान आखिर क्यों नहीं सुनते हमारी
******************************

मैं तो प्रति...दिन सुबह जल्दी भोर ही उठ जाता हूँ।
फिर नहा धो कर आपके मंदिर में घण्टी बजाता हूँ।

सोया हुआ समझकर भगवान् को जगाता हूँ।
और गंगाजली उठाकर स्नान भी कराता हूँ।

स्वच्छ पंचामृत से मैने चरण उनके धोए है
चंदन से टीका तिलक करना मैं कभी भूला नहीं,

नित नए नूतन वस्त्र भी मैने उन्हें पहनाए हैं
और गंध, अक्षत मिलाकर ये पुष्प भी तो चढ़ाए हैं।

पर क्यों नही सुनता मेरी तू....

अक्सर सभी के मन में यह प्रश्न रहता हैं कि हम दिन-रात भगवान से प्रार्थना करते हैं लेकिन भगवान हमारी प्रार्थना सुनते क्यों नहीं हैं ?

पर ये तय है कि भगवान हमारी हर प्रार्थना सुनते है, लेकिन उसमें प्रेम हो, करुणा हो, और सबसे बढ़कर पूर्ण समर्पण हो, अर्थात भक्ति का भाव हो। चाहे वह निष्काम ही या सकाम।

हम कितना भी मनका फेर लें, हम चाहे लाख बार राम कहे, चाहे करोड़ बार, लेकिन यदि एक बार ह्रदय से राम नाम कहा गया तो वो राम नाम लाख बार नाम लेने से कहीं अधिक होगा।

भगवान हमारे मन की बात जानते है क्योंकि वहीं तो वे विराजते हैं।

यह भी तय है कि कई सौ बार राम का नाम लेने पर कोई एक आध बार ही स्थितियाँ ऐसी बनती है कि जब वह नाम उनके परम ध्यान के साथ लिया गया हो अन्यथा अधिकांश बार मुँह पर राम के नाम के साथ मस्तिष्क में घर, गृहस्थी, ऑफिस और दुनियादारी ही चलती रहती है।

भगवान ने बड़ी सीधी बात कही है।
उन्हें कोई ढोंग और दिखावा पसंद ही नहीं है।
वे कहते हैं-

निर्मल मन जन सो मोहि पावा,
मोहि कपट छल छिद्र न भावा।

जब तक मन शुद्ध नहीं होगा, कितनी भी पूजा अर्चना की जाय, लाभ होने कठिन है।

मीरा बाई जब भगवान कृष्ण के भजन गाती थी तो उसमें डूब जाती थी,यही ध्यान की परमस्थिति है।

सूरदास जी जब पद गाते थे तब भी भगवान सुनते थे।उनसे बातें भी किया करते थे।

निराकार राम के उपासक कबीरदास जी ने तो कहा है कि-

एक चींटी कितनी छोटी होती है, अगर उसके पैरों में भी घुंघरू बाँध दे तो उसकी आवाज को भी भगवान सुनते है।

उनको पुकारने के लिए ढोल, नगाड़े और लाउडस्पीकर की आवश्यकता नहीं है।

यहाँ तक कि मन में ही उसे पुकार लें तो भी प्रार्थना वहाँ तक पहुंचती है, इसमे कोई संशय नहीं है। प्रभु की मानसिक पूजा को सर्वश्रेष्ठ कहा जाता है।

एक छोटी सी कथा है :-

एक भक्त श्री हरिदास हुए हैँ, उन्होंने 20 साल तक लगातार नारायण कवच का पाठ नित्य, बड़ी श्रद्धा के साथ किया।

भगवान ने उनकी परीक्षा लेते हुए कहा -
अरे भक्त! तुझे क्या लगता है,  मैं तेरे पाठ से प्रसन्न हूँ, तो ये तेरा वहम है।
मैं तेरे पाठ से बिलकुल भी प्रसन्न नही हुआ।

जैसे ही भक्त हरिदास ने सुना तो वो नाचने लगे, गाने लगे और झूमने लगे।

भगवान बोले-
 तू निरा पागल है, मैंने कहा मैं तेरे पाठ करने से प्रसन्न नही हूँ और तू नाच रहा है।
हरिदास बोले "प्रभ!आप प्रसन्न हो या नहीं हो ये बात मैं नही जानता लेकिन मैं तो इसलिए नाच कर प्रसन्न हूँ कि आपने मेरा पाठ कम से कम सुना तो सही।

ये होता है निष्काम भक्ति का भाव...

गजेंद्र- ग्राह की कथा तो आपने सुनी ही है।

जब गजेन्द्र हाथी ने ग्राह से बचने के लिए भगवान को रोकर पुकारा तो क्या भगवान ने नहीं सुना.?

बिल्कुल सुना और भगवान अपना भोजन छोड़कर नंगे पैर दौड़े चले आये।

इसी प्रकार जब द्रौपदी  ने भगवान कृष्ण को पुकारा तो भगवान ने नहीं सुना ?

दुःशासन उसके बाल खींचता रहा...द्रौपदी भगवान को पुकारती और साथ ही अपने पूरे बल से विरोध भी करती रही।

चीरहरण के समय भी वो कृष्ण को पुकारती रही और अपने दोनों हाथों से , अपने दांतों से वस्त्र को बचाती रही।
पर जब उसने पूर्ण समर्पण श्रीकृष्ण के चरणों मे कर दिया तो ....
भगवान ने सुना भी और लाज भी बचाई ।

जब भी भगवान को याद करें , पूर्ण समर्पण और प्रेम भाव से ही उनका नाम नाम संकीर्तन और जप करें।

कोई संदेह मत करें बस ह्रदय से उनको पुकारें।

वे अवश्य आपकी सुन रहे हैं, सुनेंगे। यह तय ही है।

यदि किसी कारणवश वे नहीं सुन रहे हैं तो इसमें भी कुछ अच्छा ही है।क्योंकि उन्हें पता है कि आप के लिए अच्छा क्या है।
Categories: Stotra - Pooja

एक छलाँग आनंद की ओर

ब्राह्मण उवाच - Thu, 06/22/2017 - 21:31
पूरे जीवन मे...
एक क्षण ऐसा भी आता है...
जब,
आकांक्षा आनंद की ओर धकेलती है।
परम आनंद की ओर....
यह आनंद अच्छे भोजन, वस्त्र या धन का कदापि नही।
मायिक भोग-विलास और चतुर्पुरुषार्थ का भी नहीं।
क्षणिक नहीं....
यह तो परब्रह्म की प्राप्ति का आनंद है।
वेदनारायण ने कहा-
"आनंदो ब्रह्मेति व्यजानाति"
ब्रह्म ही आनंद है,परमानंद।
वह रस से युक्त है, बल्कि परम रस वह स्वयं है।
उपनिषद कहते हैं "रसो वै सः"
मात्र पुरुष ने ही आनंद की इच्छा नहीं की,
वह परब्रह्म भी स्वयं आतुर है उस पुरुष को मिलाने को...
अपने-आप से।
आग दोनों ही तरफ है बराबर लगी हुई।
कभी छलाँग लगाने की इच्छा हो उस आग में...
तो चूकना मत...रुकना मत।
हिम्मत का यह क्षण कभी ही आता है,
घटना घट जाय तो घट जाय।
रुके तो चूके।
बाद में मौका मिले, न मिले।

Categories: Stotra - Pooja

Sri Kamala Ashtottara Namavali శ్రీకమలాఅష్టోత్తరశతనామావలీ

॥ శ్రీకమలాఅష్టోత్తరశతనామావలీ ॥ శ్రీమహామాయాయై నమః । శ్రీమహాలక్ష్మ్యై నమః । శ్రీమహావాణ్యై నమః । శ్రీమహేశ్వర్యై నమః । శ్రీమహాదేవ్యై నమః । శ్రీమహారాత్ర్యై నమః । శ్రీమహిషాసురమర్దిన్యై నమః । శ్రీకాలరాత్ర్యై నమః । శ్రీకుహవై నమః । శ్రీపూర్ణాయై నమః । ౧౦ ఆనన్దాయై నమః । శ్రీఆద్యాయై నమః । శ్రీభద్రికాయై నమః । శ్రీనిశాయై నమః । శ్రీజయాయై నమః । శ్రీరిక్తాయై నమః । శ్రీమహాశక్త్యై నమః । శ్రీదేవమాత్రే నమః । శ్రీకృశోదర్యై నమః । శ్రీశచ్యై నమః । ౨౦ శ్రీఇన్ద్రాణ్యై నమః । శ్రీశక్రనుతాయై నమః । శ్రీశఙ్కరప్రియవల్లభాయై నమః । శ్రీమహావరాహజనన్యై నమః । శ్రీమదనోన్మథిన్యై నమః । శ్రీమహ్యై నమః । శ్రీవైకుణ్ఠనాథరమణ్యై నమః । శ్రీవిష్ణువక్షస్థలస్థితాయై నమః । శ్రీవిశ్వేశ్వర్యై నమః । శ్రీవిశ్వమాత్రే నమః । ౩౦ శ్రీవరదాయై నమః । శ్రీఅభయదాయై నమః । శ్రీశివాయై నమః । శ్రీశూలిన్యై నమః । శ్రీచక్రిణ్యై నమః । శ్రీపద్మాయై నమః । శ్రీపాశిన్యై నమః । శ్రీశఙ్ఖధారిణ్యై నమః । శ్రీగదిన్యై నమః । శ్రీమూణ్డమాలాయై నమః । ౪౦ శ్రీకమలాయై నమః । శ్రీకరుణాలయాయై నమః । శ్రీపద్మాక్షధారిణ్యై నమః । శ్రీఅమ్బాయై నమః । శ్రీమహావిష్ణుప్రియఙ్కర్యై నమః । శ్రీగోలోకనాథరమణ్యై నమః । శ్రీగోలోకేశ్వరపూజితాయై నమః । శ్రీగయాయై నమః । శ్రీగఙ్గాయై నమః । శ్రీయమునాయై నమః । ౫౦ శ్రీగోమత్యై నమః । శ్రీగరుడాసనాయై నమః । శ్రీగణ్డక్యై నమః । శ్రీసరయ్వై నమః । శ్రీతాప్యై నమః । శ్రీరేవాయై నమః । శ్రీపయస్విన్యై నమః । శ్రీనర్మదాయై నమః । శ్రీకావేర్యై నమః । శ్రీకోదారస్థలవాసిన్యై నమః । ౬౦ శ్రీకిశోర్యై నమః । శ్రీకేశవనుతాయై నమః । శ్రీమహేన్ద్రపరివన్దితాయై నమః । శ్రీబ్రహ్మాదిదేవనిర్మాణకారిణ్యై నమః । శ్రీదేవపూజితాయై నమః । శ్రీకోటిబ్రహ్మాణ్డమధ్యస్థాయై నమః । శ్రీకోటిబ్రహ్మాణ్డకారిణ్యై నమః । శ్రీశ్రుతిరూపాయై నమః । శ్రీశ్రుతికర్య్యై నమః । శ్రీశ్రుతిస్మృతిపరాయణాయై నమః । ౭౦ శ్రీఇన్దిరాయై నమః । శ్రీసిన్ధుతనయాయై నమః । శ్రీమాతఙ్గ్యై నమః । శ్రీలోకమాతృకాయై నమః । శ్రీత్రిలోకజనన్యై నమః । శ్రీతన్త్రాయై నమః । శ్రీతన్త్రమన్త్రస్వరూపిణ్యై నమః । శ్రీతరుణ్యై నమః । శ్రీతమోహన్త్ర్యై నమః । శ్రీమఙ్గలాయై నమః । ౮౦ శ్రీమఙ్గలాయనాయై నమః । శ్రీమధుకైటభమథిన్యై నమః । శ్రీశుమ్భాసురవినాశిన్యై నమః । శ్రీనిశుమ్భాదిహరాయై నమః । శ్రీమాత్రే నమః । శ్రీహరిపూజితాయై నమః । శ్రీశఙ్కరపూజితాయై నమః । శ్రీసర్వదేవమయ్యై నమః । శ్రీసర్వాయై నమః । శ్రీశరణాగతపాలిన్యై నమః । ౯౦ శ్రీశరణ్యాయై నమః । శ్రీశమ్భువనితాయై నమః । శ్రీసిన్ధుతీరనివాసిన్యై నమః । శ్రీగన్ధార్వగానరసికాయై నమః । శ్రీగీతాయై నమః । శ్రీగోవిన్దవల్లభాయై నమః । శ్రీత్రైలోక్యపాలిన్యై నమః । శ్రీతత్త్వరూపతారుణ్యపూరితాయై నమః । శ్రీచన్ద్రావల్యై నమః । శ్రీచన్ద్రముఖ్యై నమః । ౧౦౦ శ్రీచన్ద్రికాయై నమః । శ్రీచన్ద్రపూజితాయై నమః । శ్రీచన్ద్రాయై నమః । శ్రీశశాఙ్కభగిన్యై నమః । శ్రీగీతవాద్యపరాయణ్యై నమః । శ్రీసృష్టిరూపాయై నమః । శ్రీసృష్టికర్యై నమః । శ్రీసృష్టిసంహారకారిణ్యై నమః । ౧౦౮

Categories: Stotra - Pooja

Brihaspato stotram బృహస్పతి స్తోత్రం

శ్రీ బృహస్పతి స్తోత్రం
బృహస్పతిః సురాచార్యో దయావాన్ శుభలక్షణః |
లోకత్రయగురుః శ్రీమాన్ సర్వజ్ఞః సర్వకోవిదః || ౧ ||

సర్వేశః సర్వదాఽభీష్టః సర్వజిత్సర్వపూజితః |
అక్రోధనో మునిశ్రేష్ఠో నీతికర్తా గురుః పితా || ౨ ||

విశ్వాత్మా విశ్వకర్తా చ విశ్వయోనిరయోనిజః |
భూర్భువస్సువరోం చైవ భర్తా చైవ మహాబలః || ౩ ||

పంచవింశతినామాని పుణ్యాని నియతాత్మనా |
నందగోపగృహాసీన విష్ణునా కీర్తితాని వై || ౪ ||

యః పఠేత్ ప్రాతరుత్థాయ ప్రయతః సుసమాహితః |
విపరీతోఽపి భగవాన్ప్రీతస్తస్య బృహస్పతిః || ౫ ||

యశ్శృణోతి గురుస్తోత్రం చిరం జీవేన్న సంశయః |
సహస్రగోదానఫలం విష్ణోర్వచనతోభవేత్ |
బృహస్పతికృతా పీడా న కదాచిద్భవిష్యతి || ౬ |

Categories: Stotra - Pooja

మాతృ పంచకం

🌻🌻🌻🌻🌻🌻
" మాతృ పంచకం "
🌻🌻🌻🌻🌻🌻

మనస్సును కదిలించే ఆదిశంకరుల మాతృ పంచకం

(అర్థ తాత్పర్యాలతో)
కాలడిలో అది శంకరుల తల్లి ఆర్యాంబ మరcణశయ్యపై ఉంది. తనను తలచుకొన్న వెంటనే ఆమె దగ్గరకు శంకరులు వచ్చి ఉత్తరక్రియలు చేసారు.

ఆ సందర్భంలో శంకరులు చెప్పిన ఐదు శ్లోకాలు "మాతృపంచకం" గా ప్రసిద్ధమైనవి.
💐💐💐💐💐💐💐💐1.
ముక్తామణిస్త్వం నయనం మమేతి
రాజేతి జీవేతి చిరం సుత త్వం
ఇత్యుక్తవత్యాస్తవవాచి మాతః
దదామ్యహం తండులమేవ శుష్కమ్.

తాత్పర్యము:

అమ్మా !
"నువ్వు నా ముత్యానివిరా! , నా రత్నానివిరా ! , నా కంటి వెలుగువు నాన్నా! నువ్వు చిరంజీవి గా ఉండాలి " అని ప్రేమగా నన్ను పిలిచిన నీనోటిలో - ఈనాడు కేవలం ఇన్ని శుష్కమైన బియ్యపు గింజలను వేస్తున్నాను.నన్నుక్షమించు.
🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺

2.
అంబేతి తాతేతి శివేతి తస్మిన్
ప్రసూతికాలే యదవోచ ఉచ్చైః
కృష్ణేతి గోవింద హరే ముకుందే
త్యహో జనన్యై రచితోయమంజలిః.

తాత్పర్యము:

పంటిబిగువున నా ప్రసవకాలములో వచ్చే ఆపుకోలేని బాధను "అమ్మా ! అయ్యా ! శివా ! కృష్ణా ! హరా ! గోవిందా !" అనుకొంటూ భరించి నాకు జన్మనిచ్చిన తల్లికి నేను నమస్కరిస్తున్నాను.
🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼

3.
ఆస్తాం తావదియం ప్రసూతిసమయే దుర్వార శూలవ్యథా
నైరుచ్యం తనుశోషణం మలమయీ శయ్యా చ సంవత్సరీ
ఏకస్యాపి న గర్భభార భరణ క్లేశస్య యస్యాక్షమః
దాతుం నిష్కృతిమున్నతోపి తనయః తస్యై జనన్యై నమః.

తాత్పర్యము:

అమ్మా ! నన్ను కన్న సమయంలో నువ్వు ఎంతటి శూలవ్యథను(కడుపునొప్పి) అనుభవించావో కదా !
కళను కోల్పోయి, శరీరం శుష్కించి ఉంటుంది. మలముతో శయ్య మలినమైనా – ఒక సంవత్సరకాలం ఆ కష్టాన్ని ఎలా సహించావోకదా ! ఎవరూ అలాంటి బాధను సహించ లేరు.
ఎంత గొప్పవాడైనా కుమారుడు తల్లి ఋణాన్ని తీర్చుకోగలడా ? నీకు నమస్కారం చేస్తున్నాను.
🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸

4.
గురుకు లముప సృ త్య స్వప్న కాలే తు దృష్ట్వా
యతి సముచితవేషం ప్రారుదో త్వముచ్చైః
గురుకులమథ సర్వం ప్రారుదత్తే సమక్షం
సపది చరణయోస్తే మాతరస్తు ప్రణామః.

తాత్పర్యము:

కలలో నేను సన్యాసివేషంలో కనబడేసరికి బాధ పడి ,మా గురుకులానికి వచ్చి పెద్దగా ఏడ్చావు. ఆ సమయంలో నీ దుఃఖం అక్కడివారందరికీ బాధ కలిగించింది. అంత గొప్పదానివైన నీ పాదాలకు నమస్కరిస్తున్నాను
🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷

5.
న దత్తం మాతస్తే మరణ సమయే తోయమపివా
స్వ ధా వా నో దత్తా మరణదివసే శ్రాద్ధవిధినా
న జప్త్వా మాతస్తే మరణసమయే తారక మను-
రకాలే సంప్రాప్తే మయి కురు దయాం మాతురతులామ్.

తాత్పర్యము:

అమ్మా ! సమయం మించిపోయాక వచ్చాను. నీ మరణసమయంలో కొంచెం నీళ్ళు కూడా నేను నీగొంతులో పోయలేదు. శ్రాద్ధవిధిని అనుసరించి “స్వధా”ను ఇవ్వలేదు. ప్రాణము పోయే సమయంలో సమయంలో నీ చెవిలో తారకమంత్రాన్ని(ఓం రామాయనమః" అను ఆఱు అక్షరముల మంత్రమని కొందఱు "ఓం శ్రీరామరామ" అనునదే తారకమని మరికొందరు) చదవలేదు . నన్ను క్షమించి, నాయందు దేనితో సమానము కాని దయ చూపించు తల్లీ !!
🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹💐💐💐💐💐💐💐💐
🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏
సేకరణ :-శ్రీ నిత్యానంద మిట్టపల్లి కృష్ణమూర్తి రాజయోగి.

Categories: Stotra - Pooja

Shiva protam Suryashtakam

సూర్య అష్టకము
🌺🌺🌺🌺🌺
ఆదిదేవ నమస్తుభ్యం ప్రసీద మభాస్కర
దివాకర నమస్తుభ్యం ప్రభాకర నమోస్తుతే

సప్తాశ్వ రధ మారూఢం ప్రచండం కశ్యపాత్మజం
శ్వేత పద్మధరం దేవం తం సూర్యం ప్రణమామ్యహం

లోహితం రధమారూఢం సర్వ లోక పితామహం
మహాపాప హరం దేవం తం సూర్యం ప్రణమామ్యహం

త్రైగుణ్యం చ మహాశూరం బ్రహ్మ విష్ణు మహేశ్వరం
మహా పాప హరం దేవం తం సూర్యం ప్రణమామ్యహం

బృంహితం తేజసాం పుంజం వాయు మాకాశ మేవచ
ప్రభుంచ సర్వ లోకానాం తం సూర్యం ప్రణమామ్యహం

బంధూక పుష్ప సంకాశం హార కుండల భూషితం
ఏక చక్రధరం దేవం తం సూర్యం ప్రణమామ్యహం

విశ్వేశం విశ్వ కర్తారం మహా తేజః ప్రదీపనం
మహా పాప హరం దేవం తం సూర్యం ప్రణమామ్యహం

తం సూర్యం జగతాం నాధం జ్నాన విజ్నాన మోక్షదం
మహా పాప హరం దేవం తం సూర్యం ప్రణమామ్యహం

సూర్యాష్టకం పఠేన్నిత్యం గ్రహపీడా ప్రణాశనం
అపుత్రో లభతే పుత్రం దరిద్రో ధనవాన్ భవేత్

ఆమిషం మధుపానం చ యః కరోతి రవేర్ధినే
సప్త జన్మ భవేద్రోగీ జన్మ కర్మ దరిద్రతా

స్త్రీ తైల మధు మాంసాని హస్త్యజేత్తు రవేర్ధినే
న వ్యాధి శోక దారిద్ర్యం సూర్య లోకం స గచ్ఛతి

ఇతి శ్రీ శివప్రోక్తం శ్రీ సూర్యాష్టకం సంపూర్ణం

Categories: Stotra - Pooja

अपेक्षाओं का शून्य

ब्राह्मण उवाच - Sun, 04/09/2017 - 09:43
              अपेक्षाओं का शून्य


परमात्मा ने आदमी को बनाया और कहा....
अद्वितीय हो तुम.....
तुमसे बेहतर कोई भी नहीं...
और यही बात उसने सभी को कह दी..
तबसे आदमी यही ख्याल लिए जीता है,
कि उससे अच्छा कोई भी नहीं।
वह आत्ममुग्ध है और ...
स्वयं ही कहता फिरता है..
ईश्वर की सर्वोत्तम कृति वही है।
इसी दंभ में जीता है...सदा..
और पाता है अनन्य दुःख
क्योंकि अपेक्षाएँ बढ़ा लेता है,
जो पूरी कभी नहीं होती।
अनंत हैं उसकी अपेक्षाएँ...
और जीवन बहुत छोटा है..
जितना ज्यादा चाहोगे...
दुःख बढ़ेगा..
एक बार अपनी अपेक्षाओं को..
शून्य करके देखो..
जो मिल जाय, उसके प्रति धन्यवाद का भाव हो...
कृतज्ञता का भाव..
वही सच्चे आस्तिक की प्रतिक्रिया होगी।
जो मिला है..बहुत है...
मगर देखो तो..
एक आदमी मरने जा रहा था..
जिस नदी में वह कूदना चाहता था...
कूद कर जान दे देना..
किनारे उसी नदी के एक फकीर बैठा था...
रोका उसने... क्या कर रहे हो...
क्यों मरना चाहते हो?
अब मत रोको..बस अब बहुत हुआ..
जीवन बेकार है...
जो चाहा नहीं मिला... जो नहीं चाहा वही मिला...
तो फिर.. मैं भी क्यों स्वीकार करूँ ये जीवन..
क्यों? क्या तुम्हारे पास कुछ भी नहीं है?
फ़कीर ने पूछा-
कुछ भी तो नहीं... नहीं तो मरने क्यों आता..
फकीर बोला-“चलो...चलो मेरे साथ...
जो कुछ थोडा तुम्हारे पास है..
उसके बदले में गाँव का सेठ
बहुत कुछ दे-देगा।
मेरा बड़ा मान रखता है वह...
दोनों सेठ के पास गए..
सेठ ने आदमी को बड़े गौर से देखा....
कहा.. तेरी दोनों आँखों के बदले में एक लाख दूंगा।
आदमी घबराया...आँख मेरी बेच दूं..
दस लाख में भी नहीं दूंगा...
अच्छा ग्यारह लाख ले लो...सेठ ने कहा...
नहीं...नहीं.. आदमी चिल्लाया...
अच्छा कान बेच दो...या नाक...बेचोगे?
आदमी बोला.. क्या पागलपन है?
मजाक करते हो ...
यह धंधा करना ही क्यों?
पर अभी तो तुमने कहा..
“कुछ भी नहीं है मेरे पास”
जान दे रहे थे..
आँख.. कान.. नाक..
पूरा का पूरा शरीर छोड़ रहे थे..
अब क्या हुआ..
अरे! जो कुछ मिला है तुझे..
दिखाई क्यों नहीं पड़ता..
मांस से बनी ये.. पारदर्शी आँख..
प्रकृति की कितनी
सुंदरता दिखलाती है...
फूल, पर्वत, तारे...
हड्डी और चमड़ी से बने कान...
इनसे तुम सुनते हो सुन्दर संगीत...
सुन्दर हवा..
तुम्हारे शरीर को छू-छू जाती है...
समझो... क्या-क्या नहीं मिला है तुम्हे...
परमात्मा का प्रसाद ही तो है...
बदले में कुछ भी तो नहीं माँगा है उसने...
जो मिला ...बिना कुछ दिए ही...
वह बहुत है...
सोचो...
सोचो..
जीवन में जितना अधिक चाहोगे...मांगोगे...
उतना ही दुःख बढ़ेगा।
जो मिला... जितना मिला...
उसे प्रसन्न हो... स्वीकार करें...
वरण करें..
सच में तुम...
इसकी...इस अनंत ब्रह्माण्ड की...
अनुपम... सर्वोत्तम कृति हो।
परमात्मा ने आदमी को बनाया और कहा....
अद्वितीय हो तुम.....
तुमसे बेहतर कोई भी नहीं...
और यही बात उसने सभी को कह दी..
तबसे आदमी यही ख्याल लिए जीता है,
कि उससे अच्छा कोई भी नहीं।
वह आत्ममुग्ध है और ...
स्वयं ही कहता फिरता है..
ईश्वर की सर्वोत्तम कृति वही है।
इसी दंभ में जीता है...सदा..
और पाता है अनन्य दुःख
क्योंकि अपेक्षाएँ बढ़ा लेता है,
जो पूरी कभी नहीं होती।
अनंत हैं उसकी अपेक्षाएँ...
और जीवन बहुत छोटा है..
जितना ज्यादा चाहोगे...
दुःख बढ़ेगा..
एक बार अपनी अपेक्षाओं को..
शून्य करके देखो..
जो मिल जाय, उसके प्रति धन्यवाद का भाव हो...
कृतज्ञता का भाव..
वही सच्चे आस्तिक की प्रतिक्रिया होगी।
जो मिला है..बहुत है...
मगर देखो तो..
एक आदमी मरने जा रहा था..
जिस नदी में वह कूदना चाहता था...
कूद कर जान दे देना..
किनारे उसी नदी के एक फकीर बैठा था...
रोका उसने... क्या कर रहे हो...
क्यों मरना चाहते हो?
अब मत रोको..बस अब बहुत हुआ..
जीवन बेकार है...
जो चाहा नहीं मिला... जो नहीं चाहा वही मिला...
तो फिर.. मैं भी क्यों स्वीकार करूँ ये जीवन..
क्यों? क्या तुम्हारे पास कुछ भी नहीं है?
फ़कीर ने पूछा-
कुछ भी तो नहीं... नहीं तो मरने क्यों आता..
फकीर बोला-“चलो...चलो मेरे साथ...
जो कुछ थोडा तुम्हारे पास है..
उसके बदले में गाँव का सेठ
बहुत कुछ दे-देगा।
मेरा बड़ा मान रखता है वह...
दोनों सेठ के पास गए..
सेठ ने आदमी को बड़े गौर से देखा....
कहा.. तेरी दोनों आँखों के बदले में एक लाख दूंगा।
आदमी घबराया...आँख मेरी बेच दूं..
दस लाख में भी नहीं दूंगा...
अच्छा ग्यारह लाख ले लो...सेठ ने कहा...
नहीं...नहीं.. आदमी चिल्लाया...
अच्छा कान बेच दो...या नाक...बेचोगे?
आदमी बोला.. क्या पागलपन है?
मजाक करते हो ...
यह धंधा करना ही क्यों?
पर अभी तो तुमने कहा..
“कुछ भी नहीं है मेरे पास”
जान दे रहे थे..
आँख.. कान.. नाक..
पूरा का पूरा शरीर छोड़ रहे थे..
अब क्या हुआ..
अरे! जो कुछ मिला है तुझे..
दिखाई क्यों नहीं पड़ता..
मांस से बनी ये.. पारदर्शी आँख..
प्रकृति की कितनी
सुंदरता दिखलाती है...
फूल, पर्वत, तारे...
हड्डी और चमड़ी से बने कान...
इनसे तुम सुनते हो सुन्दर संगीत...
सुन्दर हवा..
तुम्हारे शरीर को छू-छू जाती है...
समझो... क्या-क्या नहीं मिला है तुम्हे...
परमात्मा का प्रसाद ही तो है...
बदले में कुछ भी तो नहीं माँगा है उसने...
जो मिला ...बिना कुछ दिए ही...
वह बहुत है...
सोचो...
सोचो..
जीवन में जितना अधिक चाहोगे...मांगोगे...
उतना ही दुःख बढ़ेगा।
जो मिला... जितना मिला...
उसे प्रसन्न हो... स्वीकार करें...
वरण करें..
सच में तुम...
इसकी...इस अनंत ब्रह्माण्ड की...
अनुपम... सर्वोत्तम कृति हो।
परमात्मा ने आदमी को बनाया और कहा....
अद्वितीय हो तुम.....
तुमसे बेहतर कोई भी नहीं...
और यही बात उसने सभी को कह दी..
तबसे आदमी यही ख्याल लिए जीता है,
कि उससे अच्छा कोई भी नहीं।
वह आत्ममुग्ध है और ...
स्वयं ही कहता फिरता है..
ईश्वर की सर्वोत्तम कृति वही है।
इसी दंभ में जीता है...सदा..
और पाता है अनन्य दुःख
क्योंकि अपेक्षाएँ बढ़ा लेता है,
जो पूरी कभी नहीं होती।
अनंत हैं उसकी अपेक्षाएँ...
और जीवन बहुत छोटा है..
जितना ज्यादा चाहोगे...
दुःख बढ़ेगा..
एक बार अपनी अपेक्षाओं को..
शून्य करके देखो..
जो मिल जाय, उसके प्रति धन्यवाद का भाव हो...
कृतज्ञता का भाव..
वही सच्चे आस्तिक की प्रतिक्रिया होगी।
जो मिला है..बहुत है...
मगर देखो तो..
एक आदमी मरने जा रहा था..
जिस नदी में वह कूदना चाहता था...
कूद कर जान दे देना..
किनारे उसी नदी के एक फकीर बैठा था...
रोका उसने... क्या कर रहे हो...
क्यों मरना चाहते हो?
अब मत रोको..बस अब बहुत हुआ..
जीवन बेकार है...
जो चाहा नहीं मिला... जो नहीं चाहा वही मिला...
तो फिर.. मैं भी क्यों स्वीकार करूँ ये जीवन..
क्यों? क्या तुम्हारे पास कुछ भी नहीं है?
फ़कीर ने पूछा-
कुछ भी तो नहीं... नहीं तो मरने क्यों आता..
फकीर बोला-“चलो...चलो मेरे साथ...
जो कुछ थोडा तुम्हारे पास है..
उसके बदले में गाँव का सेठ
बहुत कुछ दे-देगा।
मेरा बड़ा मान रखता है वह...
दोनों सेठ के पास गए..
सेठ ने आदमी को बड़े गौर से देखा....
कहा.. तेरी दोनों आँखों के बदले में एक लाख दूंगा।
आदमी घबराया...आँख मेरी बेच दूं..
दस लाख में भी नहीं दूंगा...
अच्छा ग्यारह लाख ले लो...सेठ ने कहा...
नहीं...नहीं.. आदमी चिल्लाया...
अच्छा कान बेच दो...या नाक...बेचोगे?
आदमी बोला.. क्या पागलपन है?
मजाक करते हो ...
यह धंधा करना ही क्यों?
पर अभी तो तुमने कहा..
“कुछ भी नहीं है मेरे पास”
जान दे रहे थे..
आँख.. कान.. नाक..
पूरा का पूरा शरीर छोड़ रहे थे..
अब क्या हुआ..
अरे! जो कुछ मिला है तुझे..
दिखाई क्यों नहीं पड़ता..
मांस से बनी ये.. पारदर्शी आँख..
प्रकृति की कितनी
सुंदरता दिखलाती है...
फूल, पर्वत, तारे...
हड्डी और चमड़ी से बने कान...
इनसे तुम सुनते हो सुन्दर संगीत...
सुन्दर हवा..
तुम्हारे शरीर को छू-छू जाती है...
समझो... क्या-क्या नहीं मिला है तुम्हे...
परमात्मा का प्रसाद ही तो है...
बदले में कुछ भी तो नहीं माँगा है उसने...
जो मिला ...बिना कुछ दिए ही...
वह बहुत है...
सोचो...
सोचो..
जीवन में जितना अधिक चाहोगे...मांगोगे...
उतना ही दुःख बढ़ेगा।
जो मिला... जितना मिला...
उसे प्रसन्न हो... स्वीकार करें...
वरण करें..
सच में तुम...
इसकी...इस अनंत ब्रह्माण्ड की...
अनुपम... सर्वोत्तम कृति हो।
परमात्मा ने आदमी को बनाया और कहा....
अद्वितीय हो तुम.....
तुमसे बेहतर कोई भी नहीं...
और यही बात उसने सभी को कह दी..
तबसे आदमी यही ख्याल लिए जीता है,
कि उससे अच्छा कोई भी नहीं।
वह आत्ममुग्ध है और ...
स्वयं ही कहता फिरता है..
ईश्वर की सर्वोत्तम कृति वही है।
इसी दंभ में जीता है...सदा..
और पाता है अनन्य दुःख
क्योंकि अपेक्षाएँ बढ़ा लेता है,
जो पूरी कभी नहीं होती।
अनंत हैं उसकी अपेक्षाएँ...
और जीवन बहुत छोटा है..
जितना ज्यादा चाहोगे...
दुःख बढ़ेगा..
एक बार अपनी अपेक्षाओं को..
शून्य करके देखो..
जो मिल जाय, उसके प्रति धन्यवाद का भाव हो...
कृतज्ञता का भाव..
वही सच्चे आस्तिक की प्रतिक्रिया होगी।
जो मिला है..बहुत है...
मगर देखो तो..
एक आदमी मरने जा रहा था..
जिस नदी में वह कूदना चाहता था...
कूद कर जान दे देना..
किनारे उसी नदी के एक फकीर बैठा था...
रोका उसने... क्या कर रहे हो...
क्यों मरना चाहते हो?
अब मत रोको..बस अब बहुत हुआ..
जीवन बेकार है...
जो चाहा नहीं मिला... जो नहीं चाहा वही मिला...
तो फिर.. मैं भी क्यों स्वीकार करूँ ये जीवन..
क्यों? क्या तुम्हारे पास कुछ भी नहीं है?
फ़कीर ने पूछा-
कुछ भी तो नहीं... नहीं तो मरने क्यों आता..
फकीर बोला-“चलो...चलो मेरे साथ...
जो कुछ थोडा तुम्हारे पास है..
उसके बदले में गाँव का सेठ
बहुत कुछ दे-देगा।
मेरा बड़ा मान रखता है वह...
दोनों सेठ के पास गए..
सेठ ने आदमी को बड़े गौर से देखा....
कहा.. तेरी दोनों आँखों के बदले में एक लाख दूंगा।
आदमी घबराया...आँख मेरी बेच दूं..
दस लाख में भी नहीं दूंगा...
अच्छा ग्यारह लाख ले लो...सेठ ने कहा...
नहीं...नहीं.. आदमी चिल्लाया...
अच्छा कान बेच दो...या नाक...बेचोगे?
आदमी बोला.. क्या पागलपन है?
मजाक करते हो ...
यह धंधा करना ही क्यों?
पर अभी तो तुमने कहा..
“कुछ भी नहीं है मेरे पास”
जान दे रहे थे..
आँख.. कान.. नाक..
पूरा का पूरा शरीर छोड़ रहे थे..
अब क्या हुआ..
अरे! जो कुछ मिला है तुझे..
दिखाई क्यों नहीं पड़ता..
मांस से बनी ये.. पारदर्शी आँख..
प्रकृति की कितनी
सुंदरता दिखलाती है...
फूल, पर्वत, तारे...
हड्डी और चमड़ी से बने कान...
इनसे तुम सुनते हो सुन्दर संगीत...
सुन्दर हवा..
तुम्हारे शरीर को छू-छू जाती है...
समझो... क्या-क्या नहीं मिला है तुम्हे...
परमात्मा का प्रसाद ही तो है...
बदले में कुछ भी तो नहीं माँगा है उसने...
जो मिला ...बिना कुछ दिए ही...
वह बहुत है...
सोचो...
सोचो..
जीवन में जितना अधिक चाहोगे...मांगोगे...
उतना ही दुःख बढ़ेगा।
जो मिला... जितना मिला...
उसे प्रसन्न हो... स्वीकार करें...
वरण करें..
सच में तुम...
इसकी...इस अनंत ब्रह्माण्ड की...
अनुपम... सर्वोत्तम कृति हो।
Categories: Stotra - Pooja

Pages

Subscribe to Sanskrit Central aggregator - Stotra - Pooja