Stotra - Pooja

గణపతి కవచము

గణపతి కవచము

ఏషోతి చపలో దైత్యాన్ బాల్యేపి నాశయత్యహో |
అగ్రే కిం కర్మ కర్తేతి న జానే మునిసత్తమ || ౧ ||
దైత్యా నానావిధా దుష్టాస్సాధు దేవద్రుమః ఖలాః |
అతోస్య కణ్ఠే కిఞ్చిత్త్యం రక్షాం సమ్బద్ధుమర్హసి || ౨ ||
ధ్యాయేత్ సింహగతం వినాయకమముం దిగ్బాహు మాద్యే యుగే
త్రేతాయాం తు మయూర వాహనమముం షడ్బాహుకం సిద్ధిదమ్ |
ద్వాపరేతు గజాననం యుగభుజం రక్తాఙ్గరాగం విభుమ్ తుర్యే
తు ద్విభుజం సితాఙ్గరుచిరం సర్వార్థదం సర్వదా || ౩ ||
వినాయక శ్శిఖామ్పాతు పరమాత్మా పరాత్పరః |
అతిసున్దర కాయస్తు మస్తకం సుమహోత్కటః || ౪ ||
లలాటం కశ్యపః పాతు భ్రూయుగం తు మహోదరః |
నయనే బాలచన్ద్రస్తు గజాస్యస్త్యోష్ఠ పల్లవౌ || ౫ ||
జిహ్వాం పాతు గజక్రీడశ్చుబుకం గిరిజాసుతః |
వాచం వినాయకః పాతు దన్తాన్ రక్షతు దుర్ముఖః || ౬ ||
శ్రవణౌ పాశపాణిస్తు నాసికాం చిన్తితార్థదః |
గణేశస్తు ముఖం పాతు కణ్ఠం పాతు గణాధిపః || ౭ ||
స్కన్ధౌ పాతు గజస్కన్ధః స్తనే విఘ్నవినాశనః |
హృదయం గణనాథస్తు హేరమ్బో జఠరం మహాన్ || ౮ ||
ధరాధరః పాతు పార్శ్వౌ పృష్ఠం విఘ్నహరశ్శుభః |
లిఙ్గం గుహ్యం సదా పాతు వక్రతుణ్డో మహాబలః || ౯ ||
గజక్రీడో జాను జఙ్ఘో ఊరూ మఙ్గళకీర్తిమాన్ |
ఏకదన్తో మహాబుద్ధిః పాదౌ గుల్ఫౌ సదావతు || ౧౦ ||
క్షిప్ర ప్రసాదనో బాహు పాణీ ఆశాప్రపూరకః |
అఙ్గుళీశ్చ నఖాన్ పాతు పద్మహస్తో రినాశనః || ౧౧ ||
సర్వాఙ్గాని మయూరేశో విశ్వవ్యాపీ సదావతు |
అనుక్తమపి యత్ స్థానం ధూమకేతుః సదావతు || ౧౨ ||
ఆమోదస్త్వగ్రతః పాతు ప్రమోదః పృష్ఠతోవతు |
ప్రాచ్యాం రక్షతు బుద్ధీశ ఆగ్నేయ్యాం సిద్ధిదాయకః || ౧౩ ||
దక్షిణస్యాముమాపుత్రో నైఋత్యాం తు గణేశ్వరః |
ప్రతీచ్యాం విఘ్నహర్తా వ్యాద్వాయవ్యాం గజకర్ణకః || ౧౪ ||
కౌబేర్యాం నిధిపః పాయాదీశాన్యావిశనన్దనః |
దివావ్యాదేకదన్త స్తు రాత్రౌ సన్ధ్యాసు యఃవిఘ్నహృత్ || ౧౫ ||
రాక్షసాసుర బేతాళ గ్రహ భూత పిశాచతః |
పాశాఙ్కుశధరః పాతు రజస్సత్త్వతమస్స్మృతీః || ౧౬ ||
ఙ్ఞానం ధర్మం చ లక్ష్మీ చ లజ్జాం కీర్తిం తథా కులమ్ | ఈ
వపుర్ధనం చ ధాన్యం చ గృహం దారాస్సుతాన్సఖీన్ || ౧౭ ||
సర్వాయుధ ధరః పౌత్రాన్ మయూరేశో వతాత్ సదా |
కపిలో జానుకం పాతు గజాశ్వాన్ వికటోవతు || ౧౮ ||
భూర్జపత్రే లిఖిత్వేదం యః కణ్ఠే ధారయేత్ సుధీః |
న భయం జాయతే తస్య యక్ష రక్షః పిశాచతః || ౧౯ ||
త్రిసన్ధ్యం జపతే యస్తు వజ్రసార తనుర్భవేత్ |
యాత్రాకాలే పఠేద్యస్తు నిర్విఘ్నేన ఫలం లభేత్ || ౨౦ ||
యుద్ధకాలే పఠేద్యస్తు విజయం చాప్నుయాద్ధ్రువమ్ |
మారణోచ్చాటనాకర్ష స్తమ్భ మోహన కర్మణి || ౨౧ ||
సప్తవారం జపేదేతద్దనానామేకవింశతిః |
తత్తత్ఫలమవాప్నోతి సాధకో నాత్ర సంశయః || ౨౨ ||
ఏకవింశతివారం చ పఠేత్తావద్దినాని యః |
కారాగృహగతం సద్యో రాఙ్ఞావధ్యం చ మోచయోత్ || ౨౩ ||
రాజదర్శన వేళాయాం పఠేదేతత్ త్రివారతః |
స రాజానం వశం నీత్వా ప్రకృతీశ్చ సభాం జయేత్ || ౨౪ ||
ఇదం గణేశకవచం కశ్యపేన సవిరితమ్ |
ముద్గలాయ చ తే నాథ మాణ్డవ్యాయ మహర్షయే || ౨౫ ||
మహ్యం స ప్రాహ కృపయా కవచం సర్వ సిద్ధిదమ్ |
న దేయం భక్తిహీనాయ దేయం శ్రద్ధావతే శుభమ్ || ౨౬ ||
అనేనాస్య కృతా రక్షా న బాధాస్య భవేత్ వ్యాచిత్ |
రాక్షసాసుర బేతాళ దైత్య దానవ సమ్భవాః || ౨౭ ||
|| ఇతి శ్రీ గణేశపురాణే శ్రీ గణేశ కవచం సమ్పూర్ణమ్ ||
మీ
శశికాంత్ శర్మ దహగం

Categories: Stotra - Pooja

శ్లోకనమకమ్ / శ్లోక రుద్రమ్

శివానుగ్రహ సిద్ధికోసం రుద్రనమక మంత్రాలను వినియోగించడం సంప్రదాయం. అభిషేకానికీ, జపానికీ, అర్చనకీ ఈ దివ్యమంత్రాలు ఉపయోగించి ఇష్టిసిద్ధి, అనిష్ట పరిహారం పొందుతారని శాస్త్రోక్తి. ఎందరికో అనుభవం కూడా. అంతేకాక - ఆత్మవిద్యకి సంబంధించిన ఉపనిషత్ భాగంగా ’రుద్రోపనిషత్’ పేరున దీనిని వ్యవహరిస్తారు. ఇది కైవల్య ప్రాప్తి హేతువని యజ్ఞవల్క్యాది మహర్షులు వేదభాగాలలో వివరించారు.
ఆగమాలు, పురాణేతిహాసాలు, ప్రత్యేకించి దీని ప్రశస్తిని పేర్కొన్నాయి. అయితే వేదభాగమై అపౌరుషేయమైన ఈ రుద్ర పఠనానికి, పారాయణకీ, నియమాలు, నిబంధనలు ఉన్నాయి. స్వరం రానివారు, నియమపాలన కుదరని వారు తదితరులు దీనిని పారాయణ చేయడం కూడదని శాస్త్రనియమం.
కానీ ఈ రుద్రమంత్రాల వల్ల లభించే సిద్ధి, కైవల్యం వంటి అద్భుత ఫలాలను అందరికీ అందజేయాలని సంకల్పించుకున్న ఋషులు ఆ రుద్రనమకాన్ని శ్లోక రూపంగా మలచి పురాేతిహాసాల ద్వారా, తంత్రశాస్త్ర గ్రంథాలద్వారా అందజేశారు.
మంత్రాలను శ్లోకంగా మలచాలంటే ఋష్యత్వం కలిగిన వారికే సాధ్యం. అందుకే వేదాలను వ్యాసం చేసి ప్రసాదించిన భగవాన్ వేదవ్యాసులవారు మహాభారతం, సూతసంహిత, శివరహస్యం - వంటి గ్రంథాలద్వారా వివిధ వివిధాలుగా ’శతరుద్రీయ’ శ్లోకాలను అందజేశారు.
విష్ణుసహస్ర, శివసహస్ర, లలితా సహస్ర నామ స్తోత్రాలవలె ఈ నమక స్తోత్రాన్ని - స్నానాది శుచి నియమాలు పాటిస్తూ పారాయణ చేస్తే చాలు పరిపూర్ణ ఫలం లభిస్తుమ్ది. అందులో సందేహం లేదు. దీనిని పారాయణ స్తోత్రంగా పఠించవచ్చు. అభిషేకానికి వినియోగించుకోవచ్చు, స్వరనియమం లేదు. ఉచ్ఛారణలో జాగ్రత్త వహించాలి. శ్రద్ధావిశ్వాసాలున్న ఆస్తికులందూ దీని పఠనానికి అర్హులే.
పైగా - ఇది సాక్షాత్తు డుంఠి వినాయకుడు కాశీ విశ్వనాథుని దర్శించి చేసిన స్తోత్రంగా శివరహస్యం పేర్కొన్నది.
ఇంతటి మహిమాన్వితమైన స్తోత్రాన్ని సర్వజన సౌలభ్యంకోసం ప్రచురిస్తున్నాం.
ధ్యానమ్:ఆపాతాళ నభస్స్థలాంత భువన బ్రహ్మాండ మావిస్ఫుర
జ్జ్యోతిఃస్ఫాటిక లింగ మౌళివిలసత్ పూర్ణేందు వాంతామృతైః!
అస్తోకాప్లుత మేకమీశ మనిశం రుద్రానువాకాన్ జపన్
ధ్యాయేదీప్సిత సిద్ధయే ధ్రువ పదం విప్రోభిషించేచ్ఛివమ్!!
బ్రహ్మాండ వ్యాప్తదేహా భసిత హిమరుచా భాసమానా భుజన్గైః
కంఠే కాలాః కపర్దా కలిత శశికలాశ్చండ కోదండ హస్తాః
త్ర్యక్షా రుద్రాక్షమాలా స్సులలితవపుష శ్శాంభవామూర్తి భేదా
రుద్రాశ్శ్రీరుద్రసూక్త ప్రకటిత విభవా నః ప్రయచ్ఛంతు సౌఖ్యమ్!!
ఇత్యుక్త్వా సత్వరం సాంబం స్మృత్వా శంకరపాదుకే
ధ్యాత్వా యయౌ గణాధీశః శివసన్నిధి మాదరాత్!
తతః ప్రణమ్య బహుధా కృతాంజలి పుటః ప్రభుః
శంభుం స్తోతుం మతిం చక్రే సర్వాభీష్ట ప్రదాయకమ్!!గణేశ ఉవాచ:నమస్తే దేవ దేవాయ నమస్తే రుద్ర మన్యవే!
నమస్తే చంద్రచూడాయా ప్యుతోత ఇషవే నమః!!1!!
నమస్తే పార్వతీ కాంతా యైక రూపాయ ధన్వనే!
నమస్తే భగవన్ శంభో బాహుభ్యాముత తే నమః!!2!!
ఇషుః శివతమా యా తే తయా మృడయ రుద్రమామ్!
శివం ధనుర్యద్బభూవ తేనాపి మృడయాధునా!!3!!
శరవ్యా యా శివతమా తయాపి మృడయ ప్రభో!
యా తే రుద్రశివా నిత్యం సర్వంగలసాధనమ్!!4!!
తయాభిచాకశీహి త్వం తనువా మా ముమాపతే!
ఘోరయా తనువాచాపి రుద్రాద్యాపాపకాశినీ!!5!!
యా తయా మృడయ స్వామిన్ సదా శంతమయా ప్రభో!
గిరిశంత మహారుద్ర హస్తే యా మిషు మస్తవే!!6!!
బిభర్షి తాం గిరిత్రాద్య శివాం కురు శివాపతే!
శివేన వచసా రుద్ర నిత్యం వాచా వదామసి!!7!!
త్వద్భక్తి పరిపూతాంగం మహింసీః పురుషం జగత్!
యచ్చ శర్వ జగత్సర్వ మయక్ష్మం సుమనా అసత్!!8!!
యథాతథావమాం రుద్ర తదన్యధాపి మే ప్రభో!
రుద్ర త్వమ్ ప్రథమో దైవ్యో భిషక్ పాపవినాశకః!!9!!
అధివక్తా ధ్యవోచ న్మాం భావలింగార్చకం ముదా!
అహీన్ సర్వాన్ యాతు ధాన్యః సర్వా అప్యద్య జంభయన్!!10!!
అసౌ తామ్రోరుణో బభ్రుః నీలగ్రీవ స్సుమంగళః!
విలోహితో స్త్వయం శంభో త్వదధిష్ఠాన ఏవహి!!11!!
నమో నమస్తే భగవన్ నీలగ్రీవ మీఢుషే!
సహస్రాక్షాయ శుద్ధాయ సచ్చిదానంద మూర్తయే!!12!!
ఉభయోగార్త్ని యోర్జ్యా యా ధన్వన స్తాం ప్రముంచతామ్!
సంప్రాప్య ధనురన్యేషాం భయాయ ప్రభవిష్యతి!!13!!
అస్మద్భయ వినాశార్థ మధునాభయద ప్రభో!
యాశ్చతే హస్త ఇషవః పరాతా భగవో వాప!!14!!
అవతత్య ధనుశ్చత్వం సహస్రాక్ష శతేషుధే!
ముఖానిశీర్య శల్యానాం శివోనః సుమనా భవ!!15!!
విజ్యం ధనురిదం భూయాత్ విశల్యో బాణవానపి!
అనేశన్నిషవశ్చాపి హ్యాభురస్తు నిషంగధిః!!16!!
కపర్దినో మహేశస్య యది నాభుర్నిషంగధిః!
ఇషవో పి సమర్థాశ్చేత్ సామర్థ్యాతు భయం భవేత్!!17!!
యాతే హేతిర్ధనుర్హస్తే మీఢుష్టమ బభూవ యా!
తయాస్మాన్ విశ్వతస్తేన పాలయ త్వ మయక్ష్మయా!!18!!
అనాతతాయాయుధాయనమస్తే ధృష్ణవే నమః!
బాహుభ్యాం ధన్వనే శంభో నమో భూయో నమో నమః!!19!!
పరితే ధన్వనో హేతిః విశ్వతోస్మాన్ వృణక్తు నః!
ఇషుధిస్తవ యా తావదస్మదారే నిధేహి తమ్!!20!!
హిరణ్య బాహవే తుభ్యం సేనాన్యే తే నమోనమః!
దిశాంచ పతయే తుభ్యం పశూనాం పతయే నమః!!21!!
త్విషీమతే నమస్తుభ్యం నమస్సస్పింజరాయతే!
నమః పథీనాం పతయే బభ్లుశాయ నమోనమః!!22!!
నమో వివ్యాధినేన్నానాం పతయే ప్రభవే నమః!
నమస్తే హరికేశాయ రుద్రాయ స్తూపవీతినే!!23!!
పుష్టానాం పతయే తుభ్యం జగతాం పతయే నమః!
సంసార హేతి రూపాయ రుద్రాయాప్యాతతాయినే!!24!!
క్షేత్రాణాం పతయే తుభ్యం సూతాయ సుకృతాత్మనే!
అహన్త్యాయ నమస్తుభ్యం వనానాం పతయే నమః!!25!!
రోహితాయ స్థపతయే మంత్రిణే వానిజాయచ!
కక్షాణాం పతయే తుభ్యం నమస్తుభ్యం భువంతయే!!26!!
తద్వారి వస్కృతాయాస్తు మహాదేవాయ తే నమః!
ఓషధీనాం చ పతయే నమస్తుభ్యం మహాత్మనే!!27!!
ఉచ్చైర్ఘోషాయ ధీరాయ ధీరాన్ క్రందయతే నమః!28!!
పత్తీనాం పతయే తుభ్యం కృత్స్నవీతాయ తే నమః!
ధావతే ధవలాయాపి సత్త్వనాం పతయే నమః!!29!!
అవ్యాధినీనాం పతయే కకుభాయ నిషంగిణే!
స్తేనానాం పతయే తుభ్యం దివ్యేషు ధిమతే నమః!!30!!
తస్కరాణాం చ పతయే వంచతే పరివంచతే!
స్తాయూనాం పతయే తుభ్యం నమస్తేస్తు నిచేరవే!!31!!
నమః పరిచరాయాపి మహారుద్రాయతే నమః!
అరణ్యానాం చ పతయే ముష్ణతాం పతయే నమః!!32!!
ఉష్ణీషిణే నమస్తుభ్యం నమో గిరిచరాయతే!
కులుంచానాం చ పతయే నమస్తుభ్యం భవాయ చ!!33!!
నమో రుద్రాయ శర్వాయ తుభ్యం పశుపతయే నమః!
నమ ఉగ్రాయ భీమాయ నమశ్చాగ్రేవధాయచ!!34!!
నమో దూరేవధాయాపి నమో హంత్రే నమోనమః!
హనీయసే నమస్తుభ్యం నీలగ్రీవాయ తే నమః!!35!!
నమస్తే శితికంఠాయ నమస్తేస్తు కపర్దినే!
నమస్తే వ్యుప్తకేశాయ సహస్రాక్షాయ మీఢుషే!!36!!
గిరిశాయ నమస్తేస్తు శిపివిష్టాయ తే నమః!
నమస్తే శంభవే తుభ్యం మయోభవ నమోస్తుతే!!37!!
మయస్కర నమస్తుభ్యం శంకరాయ నమోనమః!
నమశ్శివాయ శర్వాయ నమశ్శివతరాయ చ!!38!!
నమస్తీర్థ్యాయ కూల్యాయ నమః పార్యాయతే నమః!
ఆవార్యాయ నమస్తేస్తు నమః ప్రతరణాయచ!!39!!
నమ ఉత్తరణాయాపి హరాతార్యాయ తే నమః!
ఆలాద్యాయ నమస్తేస్తు భక్తానాం వరదాయ చ!!40!
నమశ్శష్ప్యాయ ఫేన్యాయ సికత్యాయ నమోనమః!
ప్రవాహ్యాయ నమస్తేస్తు హ్రస్వాయాస్తు నమోనమః!!41!!
వామనాయ నమస్తేస్తు బృహతేచ నమోనమః!
వర్షీయసే నమస్తేస్తు నమో వృద్ధాయతే నమః!!42!!
సంవృధ్వనే నమస్తుభ్య మగ్రియాయ నమోనమః!
ప్రథమాయ నమస్తుభ్య మాశవే చాజిరాయ చ!!43!!
శీఘ్రిమాయ నమస్తేస్తు శీభ్యాయ చ నమోనమః!
నమ ఊర్మ్యాయ శర్వాయాప్యవస్వన్యాయతే నమః!!44!!
స్రోతస్యాయ నమస్తుభ్యం ద్వీప్యాయచ నమోనమః!
జ్యేష్ఠాయ చ నమస్తుభ్యం కనిష్ఠాయ నమోనమః!!45!!
పూర్వజాయ నమస్తుభ్యం నమోస్త్వవరజాయచ!
మధ్యమాయ నమస్తుభ్యమపగల్భాయ తే నమః!!46!!
జఘన్యాయ నమస్తుభ్యం బుధ్నియాయ నమోనమః!
సోభ్యాయ ప్రతిసర్యాయ యామ్యాయచ నమోనమః!!47!!
క్షేమ్యాయ చ నమస్తుభ్యం యామ్యాయ చ నమోనమః!
ఉర్వర్యాయ నమస్తుభ్యం ఖల్యాయ చ నమోనమః!!48!!
శ్లోక్యాయ చావసాన్యాయావస్వన్యాయ చ తే నమః!
నమో వన్యాయ కక్ష్యాయ మౌన్జ్యాయ చ నమోనమః!!49!!
శ్రవాయ చ నమస్తుభ్యం ప్రతిశ్రవ నమోనమః!
ఆశుషేణాయ శూరాయ నమోస్త్వాశు రథాయ చ!!50!!
వరూథినే పర్మిణే చ బిల్మినే చ నమోనమః!
శ్రుతాయ శ్రుత సేనాయ నమః కవచినే నమః!!51!!
దుందుభ్యాయ నమస్తుభ్య మాహనన్యాయతే నమః!
ప్రహితాయ నమస్తుభ్యం ధృష్ణవే ప్రమృశాయ చ!!52!!
పారాయ పారవిందాయ నమస్తీక్ణేషవే నమః!
సుధన్వనే నమస్తుభ్యం స్వాయుధాయ నమోనమః!!53!!
నమః స్రుత్యాయ పథ్యాయ నమః కాట్యాయ తే నమః!
నమో నీప్యాయ సోద్యాయ సరస్యాయ చ తే నమః!!54!
నమో నాద్యాయ భవ్యాయ వైశంతాయ నమోనమః!
అవట్యాయ నమస్తుభ్యం నమః కూప్యాయ తే నమః!!55!!
అవర్ష్యాయ చ వర్ష్యాయ మేఘ్యాయ చ నమోనమః!
విద్యుత్యాయ నమస్తుభ్యమీథ్రియాయ నమోనమః!!56!!
ఆతప్యాయ నమస్తుభ్యం వాత్యాయచ నమోనమః!
రేష్మియాయ నమస్తుభ్యం వాస్తవ్యాయ చ తే నమః!!57!!
వాస్తుపాయ నమస్తుభ్యం నమస్సోమాయతే నమః!
నమో రుద్రాయ తామ్రాయాప్యరుణాయ చ తే నమః!!58!!
నమ ఉగ్రాయ భీమాయ నమశ్శంగాయ తే నమః!
నమస్తీర్థ్యాయ కూల్యాయ సికత్యాయ నమోనమః!!59!!
ప్రవాహ్యాయ నమస్తుభ్యమిరిణ్యాయ నమోనమః!
నమస్తే చంద్రచూడాయ ప్రపధ్యాయ నమోనమః!!6౦!!
కింశిలాయ నమస్తేస్తు క్షయణాయ చ తే నమః!
కపర్దినే నమస్తేస్తు నమస్తేస్తు పులస్తయే!!61!!
నమో గోష్ఠ్యాయ గృహ్యాయ గ్రహాణాం పతయే నమః!
సమస్తల్ప్యాయ గేహ్యాయ గుహావాసాయ తే నమః!!62!!
కాట్యాయ గహ్వరేష్ఠాయ హ్రదయ్యాయ చ తే నమః!
నివేష్ప్యాయ నమస్తుభ్యం పాగ్oసవ్యాయ తే నమః!!63!!
రజస్యాయ నమస్తుభ్యం పరాత్పర తరాయ చ!
నమస్తే హరికేశాయ శుష్క్యాయ చ నమోనమః!!64!!
హరిత్యాయ నమస్తుభ్యం హరిద్వర్ణాయ తే నమః!
నమ ఉర్మ్యాయ సూర్మ్యాయ పర్ణ్యాయ చ నమోనమః!!65!!
నమోపగుర మాణాయ పర్ణశద్యాయ తే నమః!
అభిఘ్నతే చాఖ్ఖిదతే నమః ప్రఖ్ఖిదతే నమః!!66!!
విశ్వరూపాయ విశ్వాయ విశ్వాధారాయతే నమః!
త్ర్యంబకాయ చ రుద్రాయ గిరిజాపతయే నమః!!67!!
మణికోటీర కోటిస్థ కాన్తిదీప్తాయ తే నమః!
వేదవేదాంత వేద్యాయ వృషారూఢాయ తే నమః!!68!!
అవిజ్ఞేయ స్వరూపాయ సుందరాయ నమోనమః!
ఉమాకాంత నమస్తేస్తు నమస్తే సర్వసాక్షిణే!!69!!
హిరణ్య బాహవే తుభ్యం హిరణ్యాభరణాయ చ!
నమో హిరణ్య రూపాయ రూపాతీతాయ తే నమః!!70!!
హిరణ్యపతయే తుభ్యమంబికాపతయే నమః!
ఉమాయాః పతయే తుభ్యం నమః పాప ప్రణాశక!!71!!
మీఢుష్టమాయ దుర్గాయ కద్రుద్రాయ ప్రచేతసే!
తవ్యసే బిల్వపూజ్యాయ నమః కళ్యాణ రూపిణే!!72!!
అపార కళ్యాణ గుణార్ణవాయ శ్రీ నీలకంఠాయ నిరంజనాయ!
కాలంతకాయాపి నమో నమస్తే దిక్కాల రూపాయ నమో నమస్తే!!!73!!
వేదాంత బృంద స్తుత సద్గుణాయ గుణ ప్రవీణాయ గుణాశ్రయాయ!
శ్రీ విశ్వనాథాయ నమో నమస్తే కాశీ నివాసాయ నమో నమస్తే!!74!!
అమేయ సౌందర్య సుధానిధాన సమృద్ధి రూపాయ నమోనమస్తే!
ధరాధరాకార నమోనమస్తే ధారా స్వరూపాయ నమో నమస్తే!!75!!
నీహార శైలాత్మజ హృద్విహార ప్రకాశ హార ప్రవిభాసి వీర!
వీరేశ్వరాపార దయానిధాన పాహి ప్రభో పాహి నమోనమస్తే!!76!!వ్యాస ఉవాచ:ఏవం స్తుత్వా మహాదేవం ప్రణిపత్య పునఃపునః!
కృతాంజలి పుటస్తస్థౌ పార్శ్వే డుంఠివినాయకః!!
త మాలోక్య సుతం ప్రాప్తం వేదం వేదాంగపారగం!
స్నేహాశ్రుధారా సంవీతం ప్రాహ డుంఠిం సదాశివః!!
ఇతి శ్రీ శివ రహస్యే హరాఖ్యే తృతీయాంశే పూర్వార్ధే
గణేశ కృత రుద్రాధ్యాయ స్తుతిః నామ దశమోధ్యాయః
అనేనా శ్రీ గణేశ కృత శ్లోకాత్మక రుద్రాధ్యాయ పారాయణేనశ్రీ విశ్వేశ్వర స్సుప్రీత స్సుప్రసన్నో వరదో భవతు!!
(Source: https://www.facebook.com/BramhasriSamavedamShanmukhaSarmaOfficialPage/posts/1309340442446952:0 )
Categories: Stotra - Pooja

_శివ షడక్షర స్తోత్రం

*_శివ షడక్షర స్తోత్రం..._*
÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷
☝🏻☝🏻☝🏻☝🏻
*ఓంకారం బిందు సమ్యుక్తం నిత్యం ధ్యాయంతి యోగినః* ।
*కామదం మోక్షదం చైవ ఓంకారాయ నమోనమః* ॥

*నమంతి ఋషయో దేవా నమంత్యప్సరసం గణాః* ।
*నరా నమంతి దేవేషాం నకారాయ నమోనమః* ॥

*మహాదేవం, మహాత్మానం మహాధ్యానం పరాయణం* ।
*మహాపాపహరం దేవం మకారాయ నమోనమః* ॥

*శివం శాంతం జగన్నాథం లోకానుగ్రహ కారకం* ।
*శివమేకపదం నిత్యం శికారాయ నమోనమః* ॥

*వాహనం వృషభో యస్య వాసుకీ కంఠభూషణం* ।
*వామే శక్తి ధరం వేదం వకారాయ నమోనమః* ॥

*యత్ర తత్ర స్థితో దేవః సర్వవ్యాపి మహేశ్వరః* ।
*యో గురుః సర్వ దేవానాం యకారాయ నమోనమః* ॥

_ఫలశృతి_
*షడక్షర మిదం స్తోత్రమ్యః పఠేత్ శివ సన్నిధౌ*
*శివలోక మవాప్నోతి శివేన సహమోదతే* ॥

Categories: Stotra - Pooja

SuryaSthotram సూర్యస్తోత్రము

సర్వరోగ నివారణకు స్తోత్రం?
ఆదిత్యుని అద్భుతమైన అమోఘమైన స్తోత్రం .

శ్రీ కృష్ణుని కుమారుడైన సాంబుడు తనకు వచ్చిన అనారోగ్యమును ఈ సూర్యస్తోత్రమును పఠించి పోగొట్టుకోగలిగాడట. ఇది అతి శక్తివంతమైన స్తోత్రము.

ఉద్యన్నద్య వివస్వాన్ ఆరోహన్నుత్తరాం దివందేవః |
హృద్రోగం మమ సూర్యో హరిమాణం చాశునాశయతు |1|

ఇప్పుడే ఉదయించి ఉత్తరదిక్కుగా పయనిస్తూన్న సూర్యదేవుడు నా గుండెజబ్బును, కంటిజబ్బును, (కామెర్లు) త్వరగా పోగొట్టుగాక !

నిమిషార్టే నైకేన త్వేచశ తేద్వేసహస్రేద్వే |
క్రమమాణ యోజనానాం నమోస్తుతే నళిననాధాయ |2|

అరనిముషంలో ఆకాశముపైరెండువేలరెండువందల రెండు యోజనాలు పయనించే పద్మబాంధవా ! నీకు నమోవాకం !

కర్మజ్ఞానఖదశకం మనశ్చజీవ ఇతి విశ్వసర్గాయ |
ద్వాదశధాయోవిచరతి సద్వాదశమూర్తి రస్తు మోదాయ|3|

కర్మేంద్రియాలు ఐదు, జ్ఞానేద్రియాలు ఐదు, మనస్సు, జీవుడు, కూడా తానే అయి సకల సృష్టినీ కల్పించే ఆ ద్వాదశ మూర్తి నాకు ఆనందాన్ని, తృప్తిని కలిగించుగాక !

త్వం యజుఋక్ సామత్వం త్వమాగమస్త్వం వషట్కారః |
త్వం విశ్వం త్వం హంసః త్వం భానో ! పరమహంసశ్చ |4|

సూర్యదేవా! మూడువేదాలు, వషట్కారము, ప్రపంచము, హంస, పరమహంస - నీవే-

శివరూపాత్ జ్ఞానమహంత్వత్తో ముక్తిం జనార్దనాకారాత్ |
శిఖిరూపాదైశ్వర్యం భవతశ్చారోగ్యమిచ్చామి |5|

శివరూపుడవైన నీవల్ల ఆత్మజ్ఞానమును, విష్ణురూపుడవైన నీవల్ల మోక్షమును, అగ్ని రూపుడవైన నీవల్ల ఐశ్వర్యమును, నీవల్ల ఆరోగ్యమును కోరుచున్నాను. అనుగ్రహించు.!

త్వచిరోషా దృశిదోషా హృదిదోషా యే~ఖిలేంద్రి యజదోషాః |
తాన్ పూషా హతదోషః కించిద్రోషాగ్నినాదహదు |6|

చర్మదోషాలను, కంటిదోషాలను, హృదయదోషాలను, ఇంద్రియాల దోషాలను, సూర్యదేవుడు ఒకవిధమైన కోపరూపమైన అగ్నితో దగ్ధం చేయుగాక !

తిమిరమివ నేత్రతిమిరం పటలమివాశేషరోగపటలం నహః |
కాచమివాధినికోశం కాలపితారోగశూన్యతాం కురుతాత్ |7|

చీకటిని పోగొట్టినట్టు కంటిరోగాలను (రేచీకటి జబ్బును) రోగపటలమును, గాజును పగులగొట్టినట్టు రోగాలమూలమును కాలకర్త అయిన సూర్యభగవానుడు పోగొట్టుగాక !

యశ్యచ సహస్రాంశోరభిషులేశో హిమాంశు బింబగతః |
భాసయతి నక్తమఖిలం కీలయతు విపద్గణానరుణః |8|

వేయికిరణాలు గల ఆ సూర్యుని ఒక కిరణభాగము చంద్రబింబము నందుండి రాత్రివేళ చీకటినంతనూ మటుమాయంచేసి వెలుగు కలిగిస్తుంది. అలాంటి సూర్యుడు నా ఆపదలను బాపుగాక !

యేనవినాంధం తమసం జగదేతత్, యత్రసతి చరాచరం విశ్వం |
దృతబోధం, తం నళినీ భర్తారం హర్తారమా పదామీళే |9|

ఏ దేవుని దర్శనం లేకపోతే జగమంతా కటికచీకటిమయం , ఏ సూర్యుని వెలుగుచే తెలివిగలదీ అవుతుందో ఏ భాస్కరుడు ఆపదల రూపుమాపుతాడో ఆ పద్మభాందవుణ్ణి ప్రార్ధిస్తాను.

వాతాశ్మరీ గదార్శః త్వగ్దోష మహోదర (ప్రమేహాంశ్చ) |
గ్రహణీ భగంధరాఖ్యా మహారుజోపిత్వమేవహంసి |10|

వాతరోగం, చర్మరోగం, మహోదరం, అతిమేహం, గ్రహణి, భగంధరం అనే మహారోగాలను సూర్యదేవా ! నీవే పోగొట్టే దివ్యవైద్యుడవు.

ధర్మార్ధ కామ మోక్ష ప్రతిరోధిన ఉగ్రతాపవేగకరాన్ |
బందీకృతేంద్రియ గణాన్ గదాన్ విఖండ యతుచండాంశుః |11|

ధర్మార్ధ కామమోక్షములను సాధించే కర్మలను చెయ్యనియ్యక మిక్కిలి తాపం కలిగించి ఇంద్రియాలను బంధించే రోగాలను చండకరుడైన సూర్యుడు చెండాడుగాక ! మా ఎడల కరుణ జూపించుగాక !

త్వం మాతాత్వం శరణత్వం దాతాత్వం ధనః త్వమాచార్యః |
త్వం త్రాతా త్వం హర్తావిపదాం ; అర్క ! ప్రసీద మమ |12|

సూర్యదేవా! నీవే నాతల్లివి, నీవేదిక్కు, నాకు కావలసింది ఇచ్చే దాతవు నీవే.! నీవే ధనం, మంచి చెడ్డలను బోధించే గురువు నీవే. రక్షకుడవు, ఆపదలను పోగొట్టే వాడవు నీవే! నన్ను అనుగ్రహించు.

ఫలశ్రుతి............

ఇత్యార్యా ద్వాదశకం సాంబస్య పురోనభా స్థలాత్పతితం |
పఠతాం భాగ్యసమృద్ధిః సమస్త రోగక్షయ స్స్యాత్ ||

ఇలాగ పన్నెండు ఆర్యావృత్తములు ఆకాశం నుంచి సాంబుని ముందు పడినవి. వీటిని శ్రద్ధాభక్తులతో చదివేవారికి భాగ్యాభివృద్ధి కలుగుతుంది. అన్ని జబ్బులూ అంతరిస్తాయి.

Categories: Stotra - Pooja

Aparajitha Sthotram అపరాజితా స్తోత్రమ్

అపరాజితా స్తోత్రమ్

నమో దేవ్యై మహాదేవ్యై శివాయై సతతం నమః |
నమః ప్రకృత్యై భద్రాయై నియతాః ప్రణతాః స్మతామ్ || ౧ ||

రౌద్రాయై నమో నిత్యాయై గౌర్యై ధాత్ర్యై నమో నమః |
జ్యోత్స్నాయై చేన్దురూపిణ్యై సుఖాయై సతతం నమః || ౨ ||

కల్యాణ్యై ప్రణతా వృద్ధ్యై సిద్ధ్యై కుర్మో నమో నమః |
నైరృత్యై భూభృతాం లక్ష్మ్యై శర్వాణ్యై తే నమో నమః || ౩ ||

దుర్గాయై దుర్గపారాయై సారాయై సర్వకారిణ్యై |
ఖ్యాత్యై తథైవ కృష్ణాయై ధూమ్రాయై సతతం నమః || ౪ ||

అతిసౌమ్యాతిరౌద్రాయై నతాస్తస్యై నమో నమః |
నమో జగత్ప్రతిష్ఠాయై దేవ్యై కృత్యై నమో నమః || ౫ ||

యా దేవీ సర్వభూతేషు విష్ణుమాయేతి శబ్దితా |
నమస్తస్యై నమస్తస్యై నమస్తస్యై నమో నమః || ౬ ||

యా దేవీ సర్వభూతేషు చేతనేత్యభిధీయతే |
నమస్తస్యై నమస్తస్యై నమస్తస్యై నమో నమః || ౭ ||

యా దేవీ సర్వభూతేషు బుద్ధిరూపేణ సంస్థితా |
నమస్తస్యై నమస్తస్యై నమస్తస్యై నమో నమః || ౮ ||

యా దేవీ సర్వభూతేషు నిద్రారూపేణ సంస్థితా |
నమస్తస్యై నమస్తస్యై నమస్తస్యై నమో నమః || ౯ ||

యా దేవీ సర్వభూతేషు క్షుధారూపేణ సంస్థితా |
నమస్తస్యై నమస్తస్యై నమస్తస్యై నమో నమః || ౧౦ ||

యా దేవీ సర్వభూతేషు ఛాయారూపేణ సంస్థితా |
నమస్తస్యై నమస్తస్యై నమస్తస్యై నమో నమః || ౧౧ ||

యా దేవీ సర్వభూతేషు శక్తిరూపేణ సంస్థితా |
నమస్తస్యై నమస్తస్యై నమస్తస్యై నమో నమః || ౧౨ ||

యా దేవీ సర్వభూతేషు తృష్ణారూపేణ సంస్థితా |
నమస్తస్యై నమస్తస్యై నమస్తస్యై నమో నమః || ౧౩ ||

యా దేవీ సర్వభూతేషు క్షాంతిరూపేణ సంస్థితా |
నమస్తస్యై నమస్తస్యై నమస్తస్యై నమో నమః || ౧౪ ||

యా దేవీ సర్వభూతేషు జాతిరూపేణ సంస్థితా |
నమస్తస్యై నమస్తస్యై నమస్తస్యై నమో నమః || ౧౫ ||

యా దేవీ సర్వభూతేషు లజ్జారూపేణ సంస్థితా |
నమస్తస్యై నమస్తస్యై నమస్తస్యై నమో నమః || ౧౬ ||

యా దేవీ సర్వభూతేషు శాంతిరూపేణ సంస్థితా |
నమస్తస్యై నమస్తస్యై నమస్తస్యై నమో నమః || ౧౭ ||

యా దేవీ సర్వభూతేషు శ్రద్ధారూపేణ సంస్థితా |
నమస్తస్యై నమస్తస్యై నమస్తస్యై నమో నమః || ౧౮ ||

యా దేవీ సర్వభూతేషు కాంతిరూపేణ సంస్థితా |
నమస్తస్యై నమస్తస్యై నమస్తస్యై నమో నమః || ౧౯ ||

యా దేవీ సర్వభూతేషు లక్ష్మీరూపేణ సంస్థితా |
నమస్తస్యై నమస్తస్యై నమస్తస్యై నమో నమః || ౨౦ ||

యా దేవీ సర్వభూతేషు వృత్తిరూపేణ సంస్థితా |
నమస్తస్యై నమస్తస్యై నమస్తస్యై నమో నమః || ౨౧ ||

యా దేవీ సర్వభూతేషు స్మృతిరూపేణ సంస్థితా |
నమస్తస్యై నమస్తస్యై నమస్తస్యై నమో నమః || ౨౨ ||

యా దేవీ సర్వభూతేషు దయారూపేణ సంస్థితా |
నమస్తస్యై నమస్తస్యై నమస్తస్యై నమో నమః || ౨౩ ||

యా దేవీ సర్వభూతేషు తుష్టిరూపేణ సంస్థితా |
నమస్తస్యై నమస్తస్యై నమస్తస్యై నమో నమః || ౨౪ ||

యా దేవీ సర్వభూతేషు మాతృరూపేణ సంస్థితా |
నమస్తస్యై నమస్తస్యై నమస్తస్యై నమో నమః || ౨౫ ||

యా దేవీ సర్వభూతేషు భ్రాంతిరూపేణ సంస్థితా |
నమస్తస్యై నమస్తస్యై నమస్తస్యై నమో నమః || ౨౬ ||

ఇంద్రియాణామధిష్ఠాత్రీ భూతానాం చాఖిలేషు యా |
భూతేషు సతతం తస్యై వ్యాప్త్యై దేవ్యై నమో నమః || ౨౭ ||

చితిరూపేణ యా కృత్స్నమేతద్ వ్యాప్య స్థితా జగత్ |
నమస్తస్యై నమస్తస్యై నమస్తస్యై నమో నమః || ౨౮ ||

🌹🙏🌹

Categories: Stotra - Pooja

ईश्वर की खोज

ब्राह्मण उवाच - Fri, 08/19/2016 - 11:34

मैं ईश्वर को खोजता था, बहुत-बहुत जन्मों से...अनेक बार, दूर किसी पथ पर उसकी झलक दिखलाई पड़ी।मैं भागता.. भागता.. उसकी तरफपर तब तक वह निकल चुका होता... और दूर...मेरी तो सीमा थी पर उस असीम की, उस सत्य की कोई सीमा न थी।जन्मों- जन्मों भटकता रहा मैं..कभी-कभी झलक मिलती थी उसकी किसी तारे के पास जब मैं पहुँचता उस तारे तक...तब तक वह कहीं और निकल चुका होता था।आखिर बहुत थका..बहुत परेशान..और बहुत प्यासा...एक दिन मैं उसके द्वार पर पहुँच ही गया।मैं उसकी सीढियाँ चढ़ गया।परमात्मा के भवन की सीढ़ियाँ मैंने पार कर लीं ।मैं उसके द्वार पर खड़ा हो गया..सांकल मैंने हाथ में ले लीबजाने को ही था..तभी...मुझे ख्याल आया...अगर कहीं वह मिल ही गया तो क्या होगा?फिर मैं क्या करूँगा?अब तक तो एक बहाना था चलाने का.. कि.. ईश्वर को ढूँढता हूँ..फिर तो बहाना भी नहीं रहेगा।अपने समय को काटने का एक बहानाअपने को व्यर्थ न मानने का...सार्थक बनाए रखने की एक कल्पना थी।द्वार पर खड़े होकर घबराया..कि द्वार खडकाऊं कि न खडकाऊं।क्योंकि खटकाने के बाद उसका मिलना तय है। आखिर भवन है उसका।वह मिल जाएगा..फिर..मैं उससे मिलना भी चाहता हूँ?या फिर एक बहाना था केवलअपने आपको चलाये रखने का.. क्या प्यास है इतनी मिलने की... उससे..सचमुच चाहता हूँ मैं उससे मिलना?और तब.. मन बहुत घबरायाऔर सोचा... नहीं...दरवाजा मत खटखटाओयदि वह मिल गया.. सामने आ गया तो फिर क्या करोगे?फिर सब करना गया।फिर सब खोजना गया।फिर सब दौड़ भी गई।फिर तो सारा जीवन ही गया।तब मैं डर गया...सचमुच डर गया..मैंने सांकल आहिस्ता से छोड़ीकि कहीं वह सुन ही न ले।और मैंने अपने जूते पैर से निकाल लिए।कि कहीं...सीढ़ियाँ उतरते समय आवाज न हो जाय ।कहीं वह आ ही न जाय।और मैं भागा उसके द्वार से...मैं भागता गया, भागता गया...जब मैं बहुत दूर निकल आया... तब...ठहरा... रुका.. संतोष की सांस ली।और तब से मैं फिर उसका मकान.. उसका पता..ढूंढ रहा हूँ।क्योंकि ढूढने में जिन्दगी चलाने का एक बहाना है।मुझे भली-भांति पता है कि..उसका मकान कहाँ है।पर मैं बच के निकल जाता हूँ।खोज जारी है...जो भी मिलता है, पूछता हूँ वह कहाँ मिलेगा?  ऐसे जिन्दगी मजे में चल रही है।एक ही डर लगता है कि कहीं..किसी दिन उससे मिलना न हो जाय।मकान उसका मुझे पता है।बड़ी अजीब सी बात है।पर हम सबके साथ ऐसा ही है,हम सबको पता है कि.. उसका मकान कहाँ है ।हमें मालूम है किबस थोडा खटकाएँऔर...द्वार खुल जाएँगे…बस तैयार होने की बात है।(ओशो रजनीश ने लगभग 50 वर्ष पूर्व दिए गए प्रवचन में टैगोर की कही हुई कविता का सन्दर्भ देते हुए बताया था इस कविता का यही आधार है)




Categories: Stotra - Pooja

Ekadanta Sthotram ఏకదంత స్తోత్రం

॥ ఏకదన్తగణేశస్తోత్రమ్ ॥

శ్రీగణేశాయ నమః ।
మదాసురం సుశాన్తం వై దృష్ట్వా విష్ణుముఖాః సురాః ।
భృగ్వాదయశ్చ మునయ ఏకదన్తం సమాయయుః ॥ ౧॥

ప్రణమ్య తం ప్రపూజ్యాదౌ పునస్తం నేమురాదరాత్ ।
తుష్టువుర్హర్షసంయుక్‍తా ఏకదన్తం గణేశ్వరమ్ ॥ ౨॥

దేవర్షయ ఊచుః
సదాత్మరూపం సకలాది-భూతమమాయినం సోఽహమచిన్త్యబోధమ్ ।
అనాది-మధ్యాన్త-విహీనమేకం తమేకదన్తం శరణం వ్రజామః ॥ ౩॥

అనన్త-చిద్రూప-మయం గణేశం హ్యభేద-భేదాది-విహీనమాద్యమ్ ।
హృది ప్రకాశస్య ధరం స్వధీస్థం తమేకదన్తం శరణం వ్రజామః ॥ ౪॥

విశ్వాదిభూతం హృది యోగినాం వై ప్రత్యక్షరూపేణ విభాన్తమేకమ్ ।
సదా నిరాలమ్బ-సమాధిగమ్యం తమేకదన్తం శరణం వ్రజామః ॥ ౫॥

స్వబిమ్బభావేన విలాసయుక్‍తం బిన్దుస్వరూపా రచితా స్వమాయా ।
తస్యాం స్వవీర్యం ప్రదదాతి యో వై తమేకదన్తం శరణం వ్రజామః ॥ ౬॥

త్వదీయ-వీర్యేణ సమర్థభూతా మాయా తయా సంరచితం చ విశ్వమ్ ।
నాదాత్మకం హ్యాత్మతయా ప్రతీతం తమేకదన్తం శరణం వ్రజామః ॥ ౭॥

త్వదీయ-సత్తాధరమేకదన్తం గణేశమేకం త్రయబోధితారమ్ ।
సేవన్త ఆపుస్తమజం త్రిసంస్థాస్తమేకదన్తం శరణం వ్రజామః ॥ ౮॥

తతస్త్వయా ప్రేరిత ఏవ నాదస్తేనేదమేవం రచితం జగద్వై ।
ఆనన్దరూపం సమభావసంస్థం తమేకదన్తం శరణం వ్రజామః ॥ ౯॥

తదేవ విశ్వం కృపయా తవైవ సమ్భూతమాద్యం తమసా విభాతమ్ ।
అనేకరూపం హ్యజమేకభూతం తమేకదన్తం శరణం వ్రజామః ॥ ౧౦॥

తతస్త్వయా ప్రేరితమేవ తేన సృష్టం సుసూక్ష్మం జగదేకసంస్థమ్ ।
సత్త్వాత్మకం శ్వేతమనన్తమాద్యం తమేకదన్తం శరణం వ్రజామః ॥ ౧౧॥

తదేవ స్వప్నం తపసా గణేశం సంసిద్ధిరూపం వివిధం వభూవ ।
సదేకరూపం కృపయా తవాఽపి తమేకదన్తం శరణం వ్రజామః ॥ ౧౨॥

సమ్ప్రేరితం తచ్చ త్వయా హృదిస్థం తథా సుసృష్టం జగదంశరూపమ్ ।
తేనైవ జాగ్రన్మయమప్రమేయం తమేకదన్తం శరణం వ్రజామః ॥ ౧౩॥

జాగ్రత్స్వరూపం రజసా విభాతం విలోకితం తత్కృపయా యదైవ ।
తదా విభిన్నం భవదేకరూపం తమేకదన్తం శరణం వ్రజామః ॥ ౧౪॥

ఏవం చ సృష్ట్వా ప్రకృతిస్వభావాత్తదన్తరే త్వం చ విభాసి నిత్యమ్ ।
బుద్ధిప్రదాతా గణనాథ ఏకస్తమేకదన్తం శరణం వ్రజామః ॥ ౧౫॥

త్వదాజ్ఞయా భాన్తి గ్రహాశ్చ సర్వే నక్షత్రరూపాణి విభాన్తి ఖే వై ।
ఆధారహీనాని త్వయా ధృతాని తమేకదన్తం శరణం వ్రజామః ॥ ౧౬॥

త్వదాజ్ఞయా సృష్టికరో విధాతా త్వదాజ్ఞయా పాలక ఏవ విష్ణుః ।
త్వదాజ్ఞయా సంహరకో హరోఽపి తమేకదన్తం శరణం వ్రజామః ॥ ౧౭॥

యదాజ్ఞయా భూర్జలమధ్యసంస్థా యదాజ్ఞయాఽపః ప్రవహన్తి నద్యః ।
సీమాం సదా రక్షతి వై సముద్రస్తమేకదన్తం శరణం వ్రజామః ॥ ౧౮॥

యదాజ్ఞయా దేవగణో దివిస్థో దదాతి వై కర్మఫలాని నిత్యమ్ ।
యదాజ్ఞయా శైలగణోఽచలో వై తమేకదన్తం శరణం వ్రజామః ॥ ౧౯॥

యదాజ్ఞయా శేష ఇలాధరో వై యదాజ్ఞయా మోహప్రదశ్చ కామః ।
యదాజ్ఞయా కాలధరోఽర్యమా చ తమేకదన్తం శరణం వ్రజామః ॥ ౨౦॥

యదాజ్ఞయా వాతి విభాతి వాయుర్యదాజ్ఞయాఽగ్నిర్జఠరాదిసంస్థః ।
యదాజ్ఞయా వై సచరాఽచరం చ తమేకదన్తం శరణం వ్రజామః ॥ ౨౧॥

సర్వాన్తరే సంస్థితమేకగూఢం యదాజ్ఞయా సర్వమిదం విభాతి ।
అనన్తరూపం హృది బోధకం వై తమేకదన్తం శరణం వ్రజామః ॥ ౨౨॥

యం యోగినో యోగబలేన సాధ్యం కుర్వన్తి తం కః స్తవనేన స్తౌతి ।
అతః ప్రణామేన సుసిద్ధిదోఽస్తు తమేకదన్తం శరణం వ్రజామః ॥ ౨౩॥

గృత్సమద ఉవాచ
ఏవం స్తుత్వా చ ప్రహ్లాద దేవాః సమునయశ్చ వై ।
తూష్ణీం భావం ప్రపద్యైవ ననృతుర్హర్షసంయుతాః ॥ ౨౪॥

స తానువాచ ప్రీతాత్మా హ్యేకదన్తః స్తవేన వై ।
జగాద తాన్ మహాభాగాన్ దేవర్షీన్ భక్‍తవత్సలః ॥ ౨౫॥

ఏకదన్త ఉవాచ
ప్రసన్నోఽస్మి చ స్తోత్రేణ సురాః సర్షిగణాః కిల ।
వృణుధ్వం వరదోఽహం వో దాస్యామి మనసీప్సితమ్ ॥ ౨౬॥

భవత్కృతం మదీయం వై స్తోత్రం ప్రీతిప్రదం మమ ।
భవిష్యతి న సన్దేహః సర్వసిద్ధిప్రదాయకమ్ ॥ ౨౭॥

యం యమిచ్ఛతి తం తం వై దాస్యామి స్తోత్రపాఠతః ।
పుత్ర-పౌత్రాదికం సర్వం లభతే ధన-ధాన్యకమ్ ॥ ౨౮॥

గజాశ్వాదికమత్యన్తం రాజ్యభోగం లభేద్ ధ్రువమ్ ।
భుక్‍తిం ముక్‍తిం చ యోగం వై లభతే శాన్తిదాయకమ్ ॥ ౨౯॥

మారణోచ్చాటనాదీని రాజ్యబన్ధాదికం చ యత్ ।
పఠతాం శృణ్వతాం నృణాం భవేచ్చ బన్ధహీనతా ॥ ౩౦॥

ఏకవింశతివారం చ శ్లోకాంశ్చైవైకవింశతిమ్ ।
పఠతే నిత్యమేవం చ దినాని త్వేకవింశతిమ్ ॥ ౩౧॥

న తస్య దుర్లభం కిఞ్చిత్ త్రిషు లోకేషు వై భవేత్ ।
అసాధ్యం సాధయేన్ మర్త్యః సర్వత్ర విజయీ భవేత్ ॥ ౩౨॥

నిత్యం యః పఠతే స్తోత్రం బ్రహ్మభూతః స వై నరః ।
తస్య దర్శనతః సర్వే దేవాః పూతా భవన్తి వై ॥ ౩౩॥

ఏవం తస్య వచః శ్రుత్వా ప్రహృష్టా దేవతర్షయః ।
ఊచుః కరపుటాః సర్వే భక్‍తియుక్‍తా గజాననమ్ ॥ ౩౪॥

॥ ఇతీ శ్రీ'ఏకదన్తస్తోత్రం సమ్పూర్ణమ్ ॥

Categories: Stotra - Pooja

Uchchista Ganesha Stavaraja ఉచ్ఛిష్టగణేశస్తవరాజః

ఉచ్ఛిష్టగణేశస్తవరాజః 



శ్రీ గణేశాయ నమః |

దేవ్యువాచ |

పూజాంతే హ్యనయా స్తుత్యా స్తువీత గణనాయకం |


నమామి దేవం సకలార్థదం తం సువర్ణవర్ణం భుజగోపవీతం |
గజాననం భాస్కరమేకదంతం లంబోదరం వారిభవాసనం చ ||  1||

కేయురిణం హారకిరీటజుష్టం చతుర్భుజం పాశవరాభయాని |
సృణిం చ హస్తం గణపం త్రినేత్రం సచామరస్త్రీయుగలేన యుక్తం ||  2||

షడక్షరాత్మానమనల్పభూషం మునీశ్వరైర్భార్గవపూర్వకైశ్చ |
సంసేవితం దేవమనాథకల్పం రూపం మనోజ్ఞం శరణం ప్రపద్యే ||  3||

వేదాంతవేద్యం జగతామధీశం దేవాదివంద్యం సుకృతైకగమ్యం |
స్తంబేరమాస్యం నను చంద్రచూడం వినాయకం తం శరణం ప్రపద్యే ||  4||

భవాఖ్యదావానలదహ్యమానం భక్తం స్వకీయం పరిషించతే యః |
గండస్రుతాంభోభిరనన్యతుల్యం వందే గణేశం చ తమోఽరినేత్రం ||  5||

శివస్య మౌలావవలోక్య చంద్రం సుశుండయా ముగ్ధతయా స్వకీయం |
భగ్నం విషాణం పరిభావ్య చిత్తే ఆకృష్టచంద్రో గణపోఽవతాన్నః ||  6||

పితుర్జటాజూటతటే సదైవ భాగీరథీ తత్ర కుతూహలేన |
విహర్తుకామః స మహీధ్రపుత్ర్యా నివారితః పాతు సదా గజాస్యః ||  7||

లంబోదరో దేవకుమారసంఘై క్రీడన్కుమారం జితవాన్నిజేన |
కరేణ చోత్తోల్య ననర్త రమ్యం దంతావలాస్యో భయతః స పాయాత్ ||  8||

ఆగత్య యోచ్చైర్హరినాభిపద్మం దదర్శ తత్రాశు కరేణ తచ్చ |
ఉద్ధర్తుమిచ్ఛన్విధివాదవాక్యం ముమోచ భూత్వా చతురో గణేశః ||  9||

నిరంతరం సంకృతదానపట్టే లగ్నాం తు గుంజద్భ్రమరావలీం వై |
తం శ్రోత్రతాలైరపసారయంతం స్మరేద్గజాస్యం నిజహృత్సరోజే ||  10||

విశ్వేశమౌలిస్థితజహ్నుకన్యాజలం గృహీత్వా నిజపుష్కరేణ |
హరం సలీలం పితరం స్వకీయం ప్రపూజయన్హస్తిముఖః స పాయాత్ ||  11||

స్తంబేరమాస్యం ఘుసృణాంగరాగం సిందూరపూరారుణకాంతకుంభం |
కుచందనాశ్లిష్టకరం గణేశం ధ్యాయేత్స్వచిత్తే సకలేష్టదం తం ||  12||

స భీష్మమాతుర్నిజపుష్కరేణ జలం సమాదాయ కుచౌ స్వమాతుః |
ప్రక్షాలయామాస షడాస్యపీతౌ స్వార్థం ముదేఽసౌ కలభాననోఽస్తు ||  13||

సించామ నాగం శిశుభావమాప్తం కేనాపి సత్కారణతో ధరిత్ర్యాం |
వక్తారమాద్యం నియమాదికానాం లోకైకవంద్యం ప్రణమామి విఘ్నం ||  14||

ఆలింగితం చారురుచా మృగాక్ష్యా సంభోగలోలం మదవిహ్వలాంగం |
విఘ్నౌఘవిధ్వంసనసక్తమేకం నమామి కాంతం ద్విరదాననం తం ||  15||

హేరంబ ఉద్యద్రవికోటికాంతః పంచాననేనాపి విచుంబితాస్యః |
మునీన్సురాన్భక్తజనాంశ్చ సర్వాన్స పాతు రథ్యాసు సదా గజాస్యః ||  16||

ద్వైపాయనోక్తాని స నిశ్చయేన స్వదంతకోట్యా నిఖిలం లిఖిత్వా |
దంతం పురాణం శుభమిందుమౌలిస్తపోభిరుగ్రం మనసా స్మరామి ||  17||

క్రీడాతటాంతే జలధావిభాస్యే వేలాజలే లంబపతిః ప్రభీతః |
విచింత్య కస్యేతి సురాస్తదా తం విశ్వేశ్వరం వాగ్భిరభిష్టువంతి ||  18||

వాచాం నిమిత్తం స నిమిత్తమాద్యం పదం త్రిలోక్యామదదత్స్తుతీనాం |
సర్వైశ్చ వంద్యం న చ తస్య వంద్యః స్థాణోః పరం రూపమసౌ స పాయాత్ ||  19||

ఇమాం స్తుతిం యః పఠతీహ భక్త్యా సమాహితప్రీతిరతీవ శుద్ధః |
సంసేవ్యతే చేందిరయా నితాంతం దారిద్ర్యసంఘం స విదారయేన్నః ||  20||


||  ఇతి శ్రీరుద్రయామలతంత్రే హరగౌరీసంవాదే ఉచ్ఛిష్టగణేశస్తోత్రం సమాప్తం ||

Categories: Stotra - Pooja

श्री अनिल जी मेहता अजमेर के मधुर गीत

ब्राह्मण उवाच - Thu, 04/28/2016 - 19:54
हाटकेश्वर चतुर्दशी का पर्व नागर ब्राह्मणों के द्वारा बड़ी श्रद्धा और हर्षोल्लास के साथ मनाया जाता है। आज-कल की इस भागम-भाग और अतिव्यस्त जीवन शैली के बाद भी जहाँ कहीं भी नागर ब्राह्मणों के कुछ परिवार साथ होते हैं, इस दिन समय निकाल ही लेते है। चैत्र शुक्ल चतुर्दशी के इस दिन नागर ब्राह्मण अपने इष्टदेव भगवान हाटकेश्वर महादेव की पूजा अर्चना करते हैं और भगवान के नैवेद्य के पश्चात भोजन आदि की भी व्यवस्था होती है। अजमेर में भी ऐसी परंपरा चली आ रही है। यहाँ पर नागरों  के ४०-५० परिवार थे जो लगातार कम होते जा रहे हैं पर नागर समाज के संरक्षक श्री गिरधारी लाल जी नागर जी, श्री रमणीक भाई मेहता जी और कुलदीप भाई दवे जी के अथक परिश्रम से यह परंपरा ७५ से भी अधिक वर्षों से अनवरत चली आ रही है। समाज द्वारा शिवरात्रि तथा नवरात्री बे सभी ९ दिनों में भी विधिवत पूजा बड़े विधि-विधान से होती है और अधिकाश परिवार इस दिन एकत्रित होकर भजन व गरबे आदि का आयोजन भी करते है। २० अप्रैल २०१६ को हाटकेश्वर चतुर्दशी के दिन समाज के तथा अजमेर शहर में प्रतिष्ठित और मेरे आदरणीय भाई श्री अनिल मेहता जी भी उपस्थित थे और उन्होंने हमारे आग्रह पर अपने बेहद मधुर कंठ से एक-दो गीत प्रस्तुत किये और मेरे अनुरोध पर उन्होंने मुझे ये गीत लिख कर भी दिए। इनमे से एक उनका स्वरचित है और दूसरा बेहद पुराना संकलन। इन्हें मैं ब्लॉग पर पोस्ट करने का लोभ संवरण न कर सका। प्रस्तुत है ये उनके द्वारा संकलित पहला गीत-  मधुर प्रेम वीणा बजाये चला जा....जो सोते हैं उनको जगाए चला जा ॥ मधुर प्रेम वीणा बजाये चला जा....निराकार प्रभु है सभी में समाया.....यहाँ सब है अपने न कोई पराया......घृणा, बैर दिल से निकाले चला जा...मधुर प्रेम वीणा बजाये चला जा....चुराना नहीं लोभवश धन किसी का....दुखाना नहीं तुम कभी मन किसी का....यह सन्देश घर-घर सुनाये चला जा....मधुर प्रेम वीणा बजाये चला जा....गुरु पीर मुर्शीद न तू देवता बन...किसी दीन के दर्द की तू दवा बन...यह सन्देश घर-घर सुनाये चला जा....मधुर प्रेम वीणा बजाये चला जा....अविद्या अँधेरे में जो फँस रहे हैं....कुकर्मों के कीचड़ में जो धँस रहे हैं....प्रकाश आर्य नेकी बताये चला जा....मधुर प्रेम वीणा बजाये चला जा....संकलनश्री अनिल भाई मेहता जीडी-मधुबन कालोनीनाका मदारअजमेर राजस्थान  09252197733दूसरा गीत अगले ब्लॉग में........






Categories: Stotra - Pooja

Shivaparadha kshamapana stotram

శివాష్టకం - శివాపరాధ క్షమాపణ స్తోత్రమ్(స్వామీ వృధ నృసింహ భారతీ విరచితం)

ఆశా వశా దష్ట దిగన్తరాలే దేశాన్తర భ్రాన్తమశాన్త బుద్ధిం |
ఆకార మాత్రాదవనీసురం మాం
 అకృత్య కృత్యం, శివ పాహి శంభో || 1 ||

మాంసాస్థి మజ్జామలమూత్ర పాత్ర-
గాత్రాభిమానోజ్ఝిత కృత్య జాలం|
మద్ భావనం మన్మథ పీడితాంగం
 మాయా మయం మాం శివ పాహి శంభో || 2 ||

సంసార మాయా జలధి ప్రవాహ-
 సమ్మగ్న మద్ భ్రాన్తమశాన్త చిత్తం|
త్వత్పాద సేవా విముఖం సకామం
 సుదుర్జనం, మాం శివ పాహి శంభో ||3||

ఇష్టానృతం భ్రష్ట మనిష్ట ధర్మం 
నష్టాత్మ బొధం, నయ లేష హీనం|
కష్టారి షడ్వర్గ నిపీడితాంగం
 దుష్టోత్తమం మాం, శివ పాహి శంభో || 4 ||

వేదాగమభ్యాస రసానభిజ్ఞం
 పాదారవిన్దం తవ నార్చయన్తమ్।
వేదోక్త కర్మాణి విలోపయన్తం
 వేదాకృతే మాం శివ పాహి శంభో || 5 ॥

అన్యాయ విత్తార్జనసక్త చిత్తం
 అన్యాసు నారీశ్వనురాగవన్తం।
ఆన్యాన్న భోక్తారమశుద్ధ దేహం
 ఆచారహీనం, శివ పాహి శంభో || 6 ॥

పురాత్త తాపత్రయ తప్త దేహం
 పరాంగతిం గన్తుముపాయ వర్జం।
పరావమనైక పరాత్మ భావం
 నరాధమం, మాం శివ పాహి శంభో || 7 ॥

పితా యథా రక్షతి పుత్రమీశ
 జగత్ పితా త్వం జగతస్సహాయ।
కృతాపరారధం తవ సర్వ కార్యే
 కృపానిధే! మాం శివ పాహి శంభో || 8 ॥
Categories: Stotra - Pooja

namayugastakam

स्तुतिमण्डल - Tue, 01/12/2016 - 09:16
Namayugastakam (Eight names of Radha Krishna) by Rupa Goswami at Stutimandal

(Click on the above link for the full poem)

Sample: Here I speak of the eight names of Rādhā and Mādhava. In the beginning Rādhā Dāmodara and then Rādhikā Mādhava.[1]
Categories: Stotra - Pooja

ksipraphalapradadhanalaksmistotram

स्तुतिमण्डल - Sat, 01/09/2016 - 14:38
Kshipra phala prada Dhanalakshmi Stotram

(Click on the above link for the full poem)

Sample: (O Dhanadā) Who is everything in form! Salutations. (O Dhanadā) Who is a giver of all auspicious! Salutations. (O Dhanadā), Who is noble, and Who is the giver of great wealth of all types! May salutations be for You, Dhanadā.[1]
Categories: Stotra - Pooja

durgaprakatya

स्तुतिमण्डल - Mon, 01/04/2016 - 08:26
Durga Prakatya from Durga Saptashati at Stutimandal

(Click on the above link for the full poem)

rsi spoke:[2.1 In older times a battle between deva and asura happened for entire hundred years. In that battle the leader of asura was Mahisāsura and the leader of deva was Purandara Indra.[2.2] There, by the immensely strong asura, the army of deva was defeated. Having won all the deva, Mahisāsura became the (new) Indra.[2.3]
Categories: Stotra - Pooja

सुप्रसिद्ध आरती ॐ जय जगदीश हरे का हिंदी अनुवाद

ब्राह्मण उवाच - Mon, 12/21/2015 - 15:01

सुप्रसिद्ध आरती ॐ जय जगदीश हरे  का हिंदी अनुवाद(प्रत्येक हिंदू मात्र नें इस सुप्रसिद्ध आरती को एक न एक बार अवश्य ही गाया होगा, पढ़ा होगा आइये एक प्रयास करते हैं कि इस आरती का, ध्यान का शाब्दिक अर्थ है क्या?)

प्रणवस्वरुप मैं समस्त जगत के स्वामी की जय-जयकार करता हूँ, जो कि शरण में आये अपने सभी भक्त और दास के संकट को क्षण में ही दूर कर देते हैं। आप का ध्यान करने से न केवल मन के समस्त दुःख दूर हो जाते हैं, बल्कि तन के कष्टों से मुक्ति मिलती है और सुख-संपत्ति भी प्राप्त होती है। आप ही मेरी माता है और आप ही मेरे पिता, और किसके पास मैं शरण लूँ। आप के सिवा मेरा कोई भी नहीं है जिससे मैं आशा कर सकता हूँ। आप पूर्ण परमात्मा हैं। आप अंतर्यामी है। आप ही परब्रह्म परमेश्वर और समस्त लोकों के स्वामी हैं। आप श्रीराम के रूप में करुणा के सागर हैं तो श्रीनारायण के रूप में पालनकर्ता भी। मैं मूर्ख, अज्ञानी, दुष्ट तथा कामी हूँ, प्रभु ! आप  मेरे स्वामी हैं, मुझपर कृपा करें। आप अगोचर है, निराकार हैं और इस रूप में समस्त चराचर के ह्रदय में निवास करने वाले प्राणों के स्वामी भी। हे दयामय ! मैं दुर्बुद्धि आपसे कैसे मिलूँ? हे मेरे प्रभु कृपा करके आप मुझे अपनी शरण में ले लेवें। आप दीनबंधु और दीनों के नाथ हैं। आप दुखों का हरण करने वाले हैं। आप ही स्वामी हैं, आप ही ठाकुर, आप ही भर्तार हैं और आप ही रक्षक। मैं तो आपके द्वार पर पड़ा हूँ, मेरे प्रभु ! आपने हाथ बढाकर मुझे अपनी शरण में ले लेवें, जिससे मेरे सभी विषय विकार मिट जाएँ, पाप विनष्ट हो जाएँ मैं संतों की मैं सेवा करूँ और आपमें मेरी श्रद्धा और भक्ति निरंतर बदती रहे। ॐकारस्वरुप ऐसे समस्त जगत के स्वामी की जय हो, जय हो । 
Categories: Stotra - Pooja

श्रीकृष्ण प्रात:स्मरणम्

ब्राह्मण उवाच - Sat, 06/20/2015 - 20:57
ॐ नमो भगवते वासुदेवाय ॥

श्रीकृष्ण गोविंद हरे मुरारे
हे नाथ नारायण वासुदेव 
प्रद्युम्न दामोदर विश्वनाथ 
मुकुंद विष्णो: भगवन् नमस्ते ॥
करारविन्देन पदारविन्दम्  मुखारविन्दे विनिवेशयन्तम्।वटस्य पत्रस्य पुटे शयानं बालं मुकुन्दं मनसा स्मरामि ॥

कृष्णाय वासुदेवाय हरयेपरमात्मने
प्रणतक्लेशनाशाय गोविंदाय नमो नम:
नमोस्त्वनन्ताय सहस्त्रमूर्तये
सहस्त्रपादाक्षिशिरोरूबाहवे।

सहस्त्रनाम्ने पुरूषाय शाश्वते
सहस्त्रकोटी युग धारिणे नम:॥
भवे भवे यथा भक्ति: पादयोस्तव जायते
तथा कुरूष्व देवेश नाथस्त्वं नो यत: प्रभो
नामसंकीर्तनं यस्य सर्वपाप प्रणाशनम्
 प्रणामो दु:खशमनस्तं नमामि हरिं परम्
Categories: Stotra - Pooja

छान्दोग्योपनिषद तृतीय प्रपाठक सप्तदश खण्ड हिंदी भावार्थ सहित

ब्राह्मण उवाच - Sat, 06/20/2015 - 20:16
छान्दोग्योपनिषद तृतीय प्रपाठक सप्तदश खण्ड हिंदी भावार्थ सहित 


स यदशिशिषति यत्पिपासति यन्न रमते ता अस्य
दीक्षाः ॥ ३. १७. १ ॥


यज्ञ रुपी पुरुष की दीक्षाएँ भी यही हैं कि वह खाने(भोजन) और पीने की इच्छा रखता है और रमण करने अर्थात रति कर्म की इच्छा नहीं रखता है ।
अथ यदश्नाति यत्पिबति यद्रमते तदुपसदैरेति ॥ ३. १७. २ ॥
जो खाने, पीने के साथ रमण भी करता है वह उपसद अर्थात कार्यकर्त्ता या ऋत्विक के समान है । 
अथ यद्धसति यज्जक्षति यन्मैथुनं चरति स्तुतशस्त्रैरेव
तदेति ॥ ३. १७. ३ ॥

और जो पुरुष हँसता है, खाता है (सात्विक भक्षण) और रमण करता है (धर्मपत्नी के साथ ऋतु काल में रत) वह सभी प्रकार के स्तोत्र और शस्त्र( सामगान में गाए जाने वाली ऋचाएँ स्तुत व नहीं गाए जाने वाली ऋचाएँ शस्त्र कहलाती हैं)  को प्राप्त करता है। (गीता के सत्रहवें अध्याय में परब्रह्म श्रीकृष्ण ने बताया है कि आयु, ज्ञान, आरोग्य और प्रीति बढ़ाने वाले रसदार, चिकने, स्थाई और चित्त को भाने वाले आहार सात्विक पुरुषों को प्रिय होते है ।  कड़वे, खट्टे, नमकीन, गर्म, तीखे, रूखे और जलन पैदा करने वाले जो रोग और दुःख उत्पन्न करते हैं वह राजस् पुरुष को तथा बासी, रसहीन, दुर्गन्धयुक्त, जूठा आहार तामसी प्रकृति के पुरुष को प्रिय होता है। ) 
अथ यत्तपो दानमार्जवमहिँसा सत्यवचनमिति
ता अस्य दक्षिणाः ॥ ३. १७. ४ ॥

और तप, दान, अहिंसा तथा सत्य बोलना आदि इस यज्ञ पुरुष की दक्षिणा है । ( वेदों के अनुसार भगवान को प्रसन्न करने के सोद्देश्य उपवास आदि कर्मो के द्वारा शरीर को सुखाने को तप, न्याय से उपार्जित धन को सत्पात्र या वेदज्ञ पुरुषों को श्रद्धा से दिए जाने को दान कहते है । दान से द्वेष करने वाले भी मित्र हो जाते है अतः इसे सबसे श्रेष्ठ कहा गया है। गीता के सत्रहवें अध्याय के अनुसार कर्त्तव्य समझकर देश, काल, सत्पात्र को दिया गया दान सात्विक, पुनः फल की अभिलाषा से दिया गया दान राजस तथा बिना सत्कार के और अपात्रों को देना तामस दान कहलाता है । रामानुज भाष्य तथा जाबालद उपनिषद में इसी प्रकार मन, वाणी और कर्म के द्वारा किसी को भी कष्ट देना हिंसा कहा गया है ।देखि , सुनी और समझी गई बात को जैसे के तैसा कह देना ही सत्य है, अतः वाणी की प्रतिष्ठा सत्य ही है। विष्णु स्मृति में कहा गया है कि हजार अश्वमेध यज्ञ के पुण्य और सत्य को तराजू में रखा जाय तो भी सत्य भारी पड़ता है- यही सब पुश यज्ञ की दक्षिणा अर्थात फल है ।)

तस्मादाहुः सोष्यत्यसोष्टेति पुनरुत्पादनमेवास्य
तन्मरणमेवावभृथः ॥ ३. १७. ५ ॥


जैसे कि कहा जाता है कि यज्ञ से देव पुरुष सोमरस या अमृत कलश के साथ उत्पन्न होगा वैसे ही कहा जाता है कि माता का द्वारा पुरुष उत्पन्न होगा । यह यज्ञ और अनुष्ठान ही पुरुष का जन्म है और उसकी मृत्यु ही यज्ञ की समाप्ति रूप है। 

तद्धैतद्घोर् आङ्गिरसः कृष्णाय
देवकीपुत्रायोक्त्वोवाचापिपास एव स बभूव
सोऽन्तवेलायामेतत्त्रयं प्रतिपद्येताक्षितमस्यच्युतमसि
प्राणसँशितमसीति तत्रैते द्वे ऋचौ भवतः ॥ ३. १७. ६ ॥
अंगिरा गोत्र के ऋषि घोर
आदित्प्रत्नस्य रेतसः ।
उद्वयं तमसस्परि ज्योतिः पश्यन्त उत्तरँस्वः
पश्यन्त उत्तरं देवं देवत्रा सूर्यमगन्म
ज्योतिरुत्तममिति ज्योतिरुत्तममिति ॥ ३. १७. ७ ॥



॥ इति सप्तदशः खण्डः ॥

Categories: Stotra - Pooja

छान्दोग्योपनिषद (तृतीय प्रपाठक चतुर्दश खण्ड हिंदी भावार्थ सहित)

ब्राह्मण उवाच - Sat, 10/04/2014 - 08:51

॥ चतुर्दशः खण्डः ॥


सर्वं खल्विदं ब्रह्म तज्जलानिति शान्त उपासीत
अथ खलु क्रतुमयः पुरुषो यथाक्रतुरस्मिँल्लोके
पुरुषो भवति तथेतः प्रेत्य भवति स क्रतुं कुर्वीत
॥ ३. १४. १ ॥
    यह ब्रह्म ही सबकुछ है । यह समस्त संसार उत्पत्तिकाल में इसी से उत्पन्न हुआ है, स्थिति काल में इसी से प्राण रूप अर्थात जीवित है और अनंतकाल में इसी में लीन हो जायेगा । ऐसा ही जान कर उपासक को शांतचित्त और रागद्वेष रहित होकर परब्रह्म की सदा उपासना करे।जो मृत्यु के पूर्व जैसी उपासना करता है, वह जन्मांतर वैसा ही हो जाता है।

मनोमयः प्राणशरीरो भारूपः सत्यसंकल्प
आकाशात्मा सर्वकर्मा सर्वकामः सर्वगन्धः सर्वरसः
सर्वमिदमभ्तः । अवाकी । अनादरः॥ ३. १४. २ ॥

  सच्चे मन से अनुग्रहीत होकर ( विवेक, विमोक, अभ्यास, क्रिया, कल्याण, अनवसाद और अनुद्धर्ष ये ७ साधनों से निर्मल किया गया मन ही ग्रहण करने योग्य है ) से ईश्वर की उपासना करने वाला शुद्ध प्राण व शरीर प्राप्त करता है और आकाश के समान स्वयं भी प्रकाशित होता है तथा दूसरों को भी प्रकाश देता है । वह दोष रहित सभी कर्म, भोग, गंध व रस प्राप्त करता है।   

एष म आत्मान्तर्हृदयेऽणीयान् ब्रीहेर्वा यवाद्वा
सर्षपाद्वा श्यामाकाद्वा श्यामाकतण्डुलाद्वैष म
आत्मान्तर्हृदये ज्यायान्पृथिव्या
ज्यायानन्तरिक्षाज्ज्यायान्दिवो ज्यायानेभ्यो
लोकेभ्यः ॥ ३. १४. ३

   यह आत्मा मेरे अन्तर्हृदय में धान, जौ, सरसों, सांवा, सांवा के चावल से भी सूक्ष्म अणु रूप में उपासना हेतु उपस्थित है और यही पृथ्वी, द्युलोक, अंतरिक्ष और सभी लोक-लोकान्तरों से भी विशालकाय है। 

सर्वकर्मा सर्वकामः सर्वगन्धः सर्वरसः
सर्वमिदमभ्यात्तोऽवाक्यनादर एष म आत्मान्तर्हृदय
एतद्ब्रह्मैतमितः प्रेत्याभिसंभवितास्मीति यस्य स्यादद्धा
न विचिकित्सास्तीति ह स्माह शाण्डिल्यः शाण्डिल्यः
॥ ३. १४. ४

सभी कर्म, भोग, गंध व रस प्राप्त कराने वाला वह ब्रह्म हमारे अन्तर्हृदय में जीवन देने के लिए ही स्थित है। इस शरीर की मृत्यु के पश्चात भी मैं पुनः ब्रह्म को प्राप्त होने वाला ही हूँ। जो उपासक ऐसा समझ ले, उसकी भगवत प्राप्ति में कोई संदेह नहीं रह जाता है। महर्षि शांडिल्य ने यह बात अपने शिष्य से कही है।  

॥ इति चतुर्दशः खण्डः ॥


Categories: Stotra - Pooja

छान्दोग्योपनिषद (तृतीय प्रपाठक खण्ड हिंदी भावार्थ सहित)

ब्राह्मण उवाच - Mon, 07/07/2014 - 12:38
॥ त्रयोदशः खण्डः ॥
वेद का पालन करते हुए शुद्ध ह्रदय से परब्रह्म की उपासना के अंग स्वरुप पञ्च देव-द्वारपालों की उपासना करनी चाहिए। सबसे पहले पूर्व दिशा के द्वारपाल आदित्य की प्राण, तेज तथा अन्न के भोक्ता जानते हुए उपासक को उपासना करनी चाहिए।  (वराह उपनिषद में कहा गया है कि प्राण के देवता वायु, श्रवण इन्द्रिय के दिशा, नेत्रों के आदित्य, जिह्वा के वरुण, नासिका के अश्विनीकुमार, वाक् के अग्नि, हस्त के इंद्र, पाद के उपेन्द्र, पायु के यम, मन के देव चन्द्र, बुद्धि के ब्रह्मा, अहंकार के रूद्र, चित्त के क्षेत्रज और उपस्थ के देवता प्रजापति हैं)
अथ योऽस्य दक्षिणः सुषिः स व्यानस्तच्छ्रोत्रँ
स चन्द्रमास्तदेतच्छ्रीश्च यशश्चेत्युपासीत
श्रीमान्यशस्वी भवति य एवं वेद ॥ ३. १३. २ ॥
   इसके पश्चात वेदानुसार दक्षिण दिशा के द्वारपाल चन्द्रमा की व्यान, प्रकीर्ति, यश, तथा संपत्ति प्राप्त करने की इच्छा से उपासक को उपासना करनी चाहिए। 
अथ योऽस्य प्रत्यङ्सुषिः सोऽपानः
सा वाक्सोऽग्निस्तदेतद्ब्रह्मवर्चसमन्नाद्यमित्युपासीत
ब्रह्मवर्चस्यन्नादो भवति य एवं वेद ॥ ३. १३. ३ ॥
   तदन्तर वेद कहता है कि पश्चिम दिशा के द्वारपाल अग्निदेव की अपान, ब्रह्मवर्चस, तेज, तथा प्रचुर अन्न प्राप्त करने की इच्छा से उपासक को उपासना करनी चाहिए। 
अथ योऽस्योदङ्सुषिः स समानस्तन्मनः
स पर्जन्यस्तदेतत्कीर्तिश्च व्युष्टिश्चेत्युपासीत
कीर्तिमान्व्युष्टिमान्भवति य एवं वेद ॥ ३. १३. ४ ॥
   वेदों में जैसा कहा गया है कि इसके अनन्तर उत्तर दिशा के द्वारपाल मेघ है वही मन है, वही समान है।  उपासक को कीर्ति और विलक्षण कान्ति की देहयष्टि हेतु इनकी उपासना करनी चाहिए।   
अथ योऽस्योर्ध्वः सुषिः स उदानः स वायुः
स आकाशस्तदेतदोजश्च महश्चेत्युपासीतौजस्वी
महस्वान्भवति य एवं वेद ॥ ३. १३. ५ ॥
जो उपासक वेद को जानते हुए ह्रदय के उर्ध्व द्वार उदान, वायु व आकाश देवता की उपासना करता है वह ओज व बल प्राप्त करता है और महान तेजस्वी हो जाता है। 
ते वा एते पञ्च ब्रह्मपुरुषाः स्वर्गस्य लोकस्य
द्वारपाः। स य एतानेवं पञ्च ब्रह्मपुरुषान्स्वर्गस्य
लोकस्य द्वारपान्वेदास्य कुले वीरो जायते प्रतिपद्यते
स्वर्गं लोकं य एतानेवं पञ्च ब्रह्मपुरुषान्स्वर्गस्य
लोकस्य द्वारपान्वेद ॥ ३. १३. ६ ॥
         भगवल्लोक के इन सभी ब्रह्मपुरुष देवों के गुणों को जानते हुए जो उपासक अपनी  उपासना करता है, उसके कुल में इन समस्त देवों के गुणों से युक्त संपन्न संतान उत्पन्न होती है, उपासक को प्ररब्रह्म के उस दिव्य लोक में स्थान प्राप्त होता है और वह आवागमन से मुक्त हो जाता है।
अथ यदतः परो दिवो ज्योतिर्दीप्यते विश्वतः पृष्ठेषु
सर्वतः पृष्ठेष्वनुत्तमेषूत्तमेषु लोकेष्विदं वाव
तद्यदिदमस्मिन्नन्तः पुरुषे ज्योतिः ॥ ३. १३. ७ ॥
     इस विश्व लोक के ऊपर जो द्युलोक है, उसके भी ऊपर परब्रह्म की अलौकिक तथा परमदिव्य ज्योति विद्यमान है। उसी परमात्मा के प्रकाश से यह सम्पूर्ण विश्व प्रकाशित है। इसी ज्योति स्वरुप के अंश से जीव के ह्रदय में जीवात्मा प्रकाशित होता है ।
तस्यैषा दृष्टिर्यत्रितदस्मिञ्छरीरे सँस्पर्शेनोष्णिमानं
विजानाति तस्यैषा श्रुतिर्यत्रैतत्कर्णावपिगृह्य निनदमिव
नदथुरिवाग्नेरिव ज्वलत उपशृणोति तदेतद्दृष्टं च
श्रुतं चेत्युपासीत चक्षुष्यः श्रुतो भवति य एवं वेद
य एवं वेद ॥ ३. १३. ८ ॥

इससे ही मनुष्य शरीर के स्पर्श से उष्णता को अनुभव करता है । यही जठराग्नि रुपी परमात्मा का दर्शन है। यही ज्ञान है। दोनों कानों को अँगूठे से बंद करके मनुष्य जो गर्जन व निनाद अथवा अग्नि के जलने की ध्वनि सुनता है, वह शरीर के भीतर उत्पन्न ध्वनि साक्षात् ब्रह्म के शब्द ही हैं। इस प्रकार मनुष्य आत्म साक्षात्कार करते हुए परमात्मा की उपासना करे। यही वेद है, यही वेदों के उपदेश हैं जो ब्रह्म की निश्चितता को सिद्ध करते हैं।  
॥ इति त्रयोदशः खण्डः ॥

Categories: Stotra - Pooja

छान्दोग्योपनिषद (तृतीय प्रपाठक द्वादश खण्ड हिंदी भावार्थ सहित)

ब्राह्मण उवाच - Mon, 05/12/2014 - 07:37
छान्दोग्योपनिषद (तृतीय प्रपाठक द्वादश खण्ड हिंदी भावार्थ सहित)
                 ॥ द्वादश खण्ड॥


गायत्री वा इदं सर्वं भूतं यदिदं किं च वाग्वै गायत्री
वाग्वा इदं सर्वं भूतं गायति च त्रायते च ॥ ३. १२. १ ॥
इस जगत में जो कुछ भी है, निश्चय ही सब गायत्री अर्थात परब्रह्म ही है । वाणी से गायत्री का गान वास्तव में परमात्मा (परमात्मा के भूत, पृथ्वी, शरीर और ह्रदय ये चार पाद होते हैं) के नाम का ही उच्चारण मात्र है और यही गान परमात्मा के प्रथम पाद भूत के रूप में समस्त भूतों-प्राणियों की रक्षा करता है ।

या वै सा गायत्रीयं वाव सा येयं पृथिव्यस्याँ हीदं सर्वं भूतं प्रतिष्ठितमेतामेव नातिशीयते ॥ ३. १२. २ ॥गायत्री रुपी परब्रह्म नारायण पृथ्वी के रूप में सबका पालन करते हैं। पृथ्वी ब्रह्म स्वरुप होने से ही सभी भूतों और प्राणिमात्र को धारण करने की क्षमता रख पाती है। इसीलिए परमात्मा के द्वितीय पाद ब्रह्मरूप इस पृथ्वी को कोई भी प्राणी लाँघ नहीं पाता। 

या वै सा पृथिवीयं वाव सा यदिदमस्मिन्पुरुषे
शरीरमस्मिन्हीमे प्राणाः प्रतिष्ठिता एतदेव
नातिशीयन्ते ॥ ३. १२. ३
परब्रह्म पृथ्वी पर धारित जो शरीर है वह परमात्मा का तृतीय पाद है, प्राण इसी में अवस्थित रहते हैं और इस शरीर का अतिक्रमण कभी नहीं करते ।
यद्वै तत्पुरुषे शरीरमिदं वाव तद्यदिदमस्मिन्नन्तः
पुरुषे हृदयम् अस्मिन्हीमे प्राणाः प्रतिष्ठिता एतदेव
नातिशीयन्ते ॥ ३. १२. ४ ॥

यही वह शरीर परमात्मा का तृतीय पाद है जिसके भीतर का ह्रदय परमात्मा का चौथा पाद है जिसमें प्राण सहित समस्त इन्द्रियाँ(प्राण, अपान, समान, उदान, व्यान, नाग, कूर्म, कृकल, देवदत्त, धनञ्जय ये दस प्राण अथवा श्रोत्र, चक्षु, घ्राण, रसना, त्वचा, वाक्, पाणि, पाद, पायु और उपस्थ इन्द्रियाँ )  स्थित हैं और ये सभी ब्रह्मरुपी ह्रदय को छोड़कर नहीं रह सकते हैं ।
सैषा चतुष्पदा षड्विधा गायत्री तदेतदृचाभ्यनूक्तम्
॥ ३. १२. ५ ॥

इस चार चरण वाले परब्रह्म नारायण रुपी गायत्री के छः-छः अक्षरों का एक-एक पाद है और कुल चौबीस अक्षर हैं । यह षडविधा गायत्री कही गई है। (गानकर्मत्व, त्राणकर्मत्व, सर्वभूतप्रतिष्ठात्व, सर्वभूतनतिवर्तव्य, सर्वप्राणिप्राणप्रतिष्ठात्व तथा सर्वप्राणानतिवर्तव्य ये छः इसके लक्षण व मन्त्र, वाणी, पृथ्वी, शरीर, प्राण और ह्रदय इसके छः स्थान कहे गए हैं )  

तावानस्य महिमा ततो ज्यायाँश्च पूरुषः ।
पादोऽस्य सर्वा भूतानि त्रिपादस्यामृतं दिवीति ॥ ३. १२. ६ ॥

जो महिमा कही गई है वह इस ब्रह्म रुपी गायत्री की है क्योंकि उपासक इतना ही वर्णन कर सकता है और यही उसकी कुल क्षमता है जबकि अनंत ब्रह्माण्डनायक श्री परब्रह्म नारायण की महिमा तो अनंत ही है और समस्त सृष्टि का सारा ज्ञान तो प्रभु की महिमा का एक पाद ही है और बाकी तीन पाद तो परब्रह्म का सदा प्रकाशित रहने वाला लोक है अतः जो वर्णन किया जा सके वह तो एक छोटे तिनके जैसा अंश मात्र है ।
 
यद्वै तद्ब्रह्मेतीदं वाव तद्योयं बहिर्धा
पुरुषादाकाशो यो वै स बहिर्धा पुरुषादाकाशः ॥ ३. १२. ७ ॥
यही परब्रह्म नारायण हैं, ऐसा विश्वास करके परमात्मा के बाहर का प्रकाशमय लोक आकाश के समान है ऐसा विचार करना चाहिए ।  

अयं वाव स योऽयमन्तः पुरुष अकाशो यो वै सोऽन्तः
पुरुष आकाशः ॥ ३. १२. ८ ॥
शरीर के बाहर का जो प्रकाशमय आकाश है वही शरीर के भीतर का भी प्रकाशमय आकाश ही है । 

अयं वाव स योऽयन्तर्हृदय आकाश: ।  तदेतत्पूर्णमप्रवर्ति
पूर्णमप्रवर्तिनीँ श्रियं लभते य एवं वेद ॥ ३. १२. ९ ॥


शरीर के भीतर का यह आकाश परमात्मा की कृपा से ह्रदय के भीतर होता है ।यह आकाश  ही ब्रह्म है । यह सर्वत्र, स्थिर, निरंतर, परम, परिपूर्ण, अप्रवर्तित और अपरिच्छिन्न है। वेद कहता है कि ऐसा जानने वाला उपासक सर्वदा के मोक्ष को प्राप्त कर लेता है ।      

                     ॥ इति द्वादश खण्ड ॥

Categories: Stotra - Pooja

छान्दोग्योपनिषद (तृतीय प्रपाठक एकादश खण्ड हिंदी भावार्थ सहित)

ब्राह्मण उवाच - Wed, 04/16/2014 - 07:33
छान्दोग्योपनिषद (तृतीय प्रपाठक एकादश खण्ड हिंदी भावार्थ सहित)                 ॥ एकादश खण्ड ॥
अथ तत ऊर्ध्व उदेत्य नैवोदेता नास्तमेतैकल एव
मध्ये स्थाता तदेष श्लोकः ॥ ३. ११. १ ॥
इससे भी अधिक ऊपर अर्थात कल्प ( ब्रह्मा का एक दिन- मनुस्मृति के प्रथम अध्याय के चौसठवें से तिहत्तरवें श्लोक में इस सम्बन्ध में कहा गया है कि कलियुग के 432000, द्वापर के 864000, त्रेता के 1296000 तथा सतयुग के 1728000 वर्ष को मिलकर कुल एक दिव्य-युग होता है और ऐसे हजार दिव्य-युगों को जोड़कर कुल ४३२००००००० चार अरब बत्तीस करोड़ वर्षों का ब्रह्मा का एक दिन  और इतनी ही बड़ी एक रात्रि होती है) की समाप्ति के बाद प्राणिमात्र के उदय या अस्त होने की या ऐसा कहें कि जन्म और मृत्यु की स्थिति समाप्त हो जाती है और गम-आगम से प्राणी मुक्त हो जाता है, अमर हो जाता है और भगवान के चरणों में सदैव निवास करता है । उस सम्बन्ध में यह श्लोक मात्र है ।
न वै तत्र न निम्लोच नोदियाय कदाचन ।
देवास्तेनाहँसत्येन मा विराधिषि ब्रह्मणेति ॥ ३. ११. २
उस आदित्य मुक्त समय में सदा ही परमात्मा का प्रकाश होता है तथा उदय-अस्त या सुख-दुःख जैसा कोई भी द्वन्द्व नहीं होता ।  ब्रह्म के इस प्रकार का वर्णन करते समय मुझसे सत्य के अतिरिक्त कुछ भी विरोध स्वरुप भाषा न निकले ।  
न ह वा अस्मा उदेति न निम्लोचति सकृद्दिवा हैवास्मै
भवति य एतामेवं ब्रह्मोपनिषदं वेद ॥ ३. ११. ३ ॥जो उपासक इस ब्रह्म विद्या को जान लेता है वह भी सदा ही ऐसे प्रकाश में निवास करता है जहाँ हमेशा ही दिन है और वह वहाँ निरंतर ब्रह्म के साथ साक्षात्कार करता है।  

तद्धैतद्ब्रह्मा प्रजापतय उवाच प्रजापतिर्मनवे
मनुः प्रजाभ्यस्तद्धैतदुद्दालकायारुणये ज्येष्ठाय पुत्राय
पिता ब्रह्म प्रोवाच ॥ ३. ११. ४ ॥
सर्वप्रथम इस रहस्य को ब्रह्मा ने सृष्टि और प्रजा की रक्षा के लिए प्रजापति को बतलाया था, तदन्तर यह मनु और उनकी प्रजा राजा इक्ष्वाकु आदि से होते हुए अरुण ऋषि और उनके पुत्र उद्दालक आरुणि तक प्राप्त हुआ ।   
इदं वाव तज्ज्येष्ठाय पुत्राय पिता ब्रह्म
प्रब्रूयात्प्रणाय्याय वान्तेवासिने ॥ ३. ११. ५ ॥
अतः इस ब्रह्म विद्या ( तृतीय प्रपाठक के प्रथम से एकादश खण्ड तक यह ब्रह्मोपनिषद) का रहस्य पिता को अपने ज्येष्ठ पुत्र को अथवा प्राण-तुल्य अपने शिष्य को उपदेश करना चाहिए।
नान्यस्मै कस्मैचन यद्यप्यस्मा इमामद्भिः परिगृहीतां
धनस्य पूर्णां दद्यादेतदेव ततो भूय इत्येतदेव
ततो भूय इति ॥ ३. ११. ६ ॥
यदि समुद्र से घिरी और समस्त धन-धान्य और भोगों से संपन्न इस सारी पृथ्वी भी कोई देवे तब भी उपासक को इस विद्या को अपने पुत्र और शिष्य के अतिरिक्त किसी को नहीं देना चाहिए क्योंकि यह रहस्य अधिक मूल्यवान है।   

॥ इति एकादश खण्ड ॥

Categories: Stotra - Pooja

Pages

Subscribe to Sanskrit Central aggregator - Stotra - Pooja